Archive for ಜನವರಿ 2009

ಮನದ ದುಗುಡವನ್ನೆಲ್ಲ ಒಂದೆಡೆಗೆ ಬಚ್ಚ್ಚಿಟ್ಟು ಬಂದಿರುವೆ.. ನಿನ್ನ ಮದುವೆಗೆಂದು.. ನಿನಗೆ ಹರಸಲೆಂದು…

ಜನವರಿ 20, 2009

pic14

ಚಿನ್ನು..ನೋಡು ರೆಡಿ ಆಗ್ತಿದ್ದೇನೆ ನಿನ್ನ ಮದುವೆಗೆ ಬರಲೆಂದೇ..ನೀ ಕೊಡಿಸಿದ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನೇ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ ಹೇಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಹೇಳುತ್ತಿಯ? ನಿನಗೆ ಮಾಡಿದ್ದ ಪ್ರಮಾಣನ ಉಳಿಸಿಕೊಲ್ಲೋದಕ್ಕೊಸ್ಕರ ನನ್ನ ಮನದ ದುಗುಡವನ್ನೆಲ್ಲ ಬಚ್ಚ್ಚಿಟ್ಟು ಬರಲು ತಯಾರಿದ್ದೇನೆ..ಚಿನ್ನು.. ಯಾವಗಲೂ ನಾನು ಕನ್ನಡಿ ಮುಂದೆ ಬಂದು ನಿಂತರೆ ಸಾಕು ನನ್ನ ನಾಚಿ ನೀರಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ನೀನು ನಿನ್ನ ಕಲ್ಪನೆಗಳು. ಇಂದು ಯಾಕೋ ನೀ ಇಲ್ಲದೆ ವ್ಯತೆಯೇ ತುಂಬಿದೆಯಲ್ಲ..ಪ್ರತಿ ನಿತ್ಯ ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಮೊಗವ ನೋಡಿದರೆ ಅರಳಿನಿಂತಿರುತ್ತಿತ್ತು ಇಂದು ನೊಡುತ್ತಿದ್ದರೆಯಾಕೋ ಮೊಗ,ಮನಸ್ಸೆಲ್ಲ ಬಾಡಿ ಹೋಗಿದೆ ಅಂತ ಅನಿಸುತಿಹುದು..ನಿನಗೆ ಗೊತ್ತ ರಾತ್ರಿ ಎಲ್ಲ ನನ್ನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ನಿದ್ರೆ ಹತ್ತಲೇ ಇಲ್ಲ..ಅದೆಷ್ಟು ಅತ್ತೇನೋ ನಿನಗಾಗಿ..ಅದಕ್ಕೆ ಆ ಕಣ್ಣ ಹನಿಗಳೇ ಸಾಕ್ಷಿ ..!!

ನಾನು ಇಂದು ನನ್ನ ಗೆಳತಿಯೊಡನೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ನಿನ್ನ ಮದುವೆಗೆಂದು! ಮನದಲ್ಲಿ ಸಾಗರದಷ್ಟು ನೋವಿದ್ದರೂ ಎಲ್ಲವೂ ನುಂಗಿ ಬಸ್ ಹತ್ತಿ ಹೊರಟೆ ಬಿಟ್ಟೆ..ಆ ಬಸ್ ಬಂದು ನಿಂತಿದ್ದು ನಿನ್ನ  ಮದುವೆ ನಡೆಯುವ ಛತ್ರದ ಎದುರು..ಅಲ್ಲಿವರೆಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಧೈರ್ಯದಿಂದಿದ್ದ ನನಗೆ ಭಯ ಶುರುವಾಯಿತು..ಬಸ್ ಇಳಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ವಾಲಗದ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಸಿತು ನನ್ನದನ್ನ ನನ್ನ  ಚಿನ್ನುವನ್ನ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಕ್ಷಣಗಳು ಹತ್ತಿರವಾಗುತ್ತಿದೆಯಲ್ಲ ಎಂಬ ವೇದನೆಯ ಹೊತ್ತು ಕಾಲೆಳೆದು ನಡೆದೇ ಮುಂದೆ..

ಇನ್ನೇನು ಮದುವೆ ಮನೆಗೆ ಕಾಲಿಡಬೇಕು ಅನ್ನೋಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ್ನ ಹಾಗು ನಿನ್ನ ಭಾವಿ ಪತ್ನಿಯ ಹೆಸರಿರುವ ಫಲಕ ಕಾಣಿಸಿತು..ನಾನು ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ದಿನ ನಿನ್ನ ಹೆಸರಿನೊಡನೆ ನನ್ನ ಹೆಸರ ಫಲಕ ಹೀಗೆ ತೂಗಬಹುದೆಂದು ಆದರೆ ಆ ಆಶಾಗೋಪುರ ಇಂದು ಕುಸಿದು ಬಿದ್ದಿದೆ..ಅದನ್ನೂ ಸಹಿಸಿ ಮುಂದೆ ನಡೆದೇ ಮದುವೆ ಮನೆಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟೆ ಎದುರಿಗೇ ಹಸೆಮಣೆಯ ಮೇಲೆ ನೀ ನಗುತ ಕುಳಿತಿದ್ದೆ ನಿನ್ನ ಮುಂದಾಗುವ  ಒಡತಿಯೊಡನೆ..ಏನೋ ಹಿಂಸೆ ಕಳವಳ ನನ್ನ  ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು  ಚಿನ್ನು..ಮನದಲ್ಲೇ ಸಂಭಾಷಣೆ ಶುರುವಾಗಿತ್ತು..ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದೆ ಚಿನ್ನು ..ನೀ ನನಗೆ ತಾಳಿ ಕಟ್ಟಬಹುದಿತ್ತಲ್ಲವೆ? ಹೀಗೆ ನೂರಾರು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರವಿಲ್ಲದೆ ನಿನ್ನ ನೋಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತೆ..ನನ್ನ ಮನದಲ್ಲಿ ಸ್ಮಶಾನ ಮೌನವಡಗಿ ಕುಳಿತಿತ್ತು..ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ಬಂದರು ಒತ್ತಿಟ್ಟು ಕುಳಿತಿರುವೆ ನಿನಗಾಗಿ!ನನ್ನ ಗೆಳತಿಯ ಕೈ ಹಿಡಿದೆ ಕುಳಿತಿದ್ದೆ.. ಏನು ಮಾತನಾಡಲೂ ತೋಚುತ್ತಿಲ್ಲ ಬರಿ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳೇ..ಇಷ್ಟು ದಿನ ನೀ ಪ್ರೀತಿಸಿದ್ದು ನಿನ್ನ ಮದುವೆಯ ನಾನು ಕಣ್ಣು ತುಂಬಾ ನೋಡಲೆಂದೇ? ನಿನ್ನೊಡನೆ ಕಳೆದ ಸವಿ ಕ್ಷಣಗಳು ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಬಂದು ಹಿಮ್ಸಿಸುತ್ತಿದೆ..ಆದರೂ ನಿನಗೆ ಮಾಡಿದ ಪ್ರಮಾಣವ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಎಲ್ಲವೂ ಸಹಿಸಿ ಕುಳಿತಿದ್ದೇನೆ..ನೋಡ ನೋಡುತ್ತಲೇ ಯಾವುದೊ ಶುಭ ಗಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ ನೀ ಅವಳಿಗೆ ತಾಳಿ ಕಟ್ಟುಬಿಟ್ಟೆ ..ಆ ತಾಳಿ ಕಟ್ಟುವಾಗ ಒಮ್ಮೆ ನಿನ್ನ ಮನಸಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಏನಾದರೂ ಯೋಚನೆ ಬಂದಿತೇ? ಅದೆಷ್ಟು ಕುಶಿ ಇಂದ ಇದ್ದೀಯ ಚಿನ್ನು..ಒಂದು ಕಡೆ ನನಗೆ ನೀ ಕುಶಿ ಇಂದಿರುವೆ ಎಂಬ ಕುಶಿ ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ..ನಿನ್ನ ಕಳೆದುಕೊಲ್ಲುವೆನೆಂಬ ನೋವು..ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು..ಎಲ್ಲರೂ ಮುಯ್ಯಿ ಕೊಡಲು ಸ್ಟೇಜ್ ಹತ್ತಿರ ಸಾಗತೊಡಗಿದರು..ನನಗೆ ಮೈ ಮೇಲೆ ಪ್ರಜ್ಞೆಯೇ ಇರಲಿಲ್ಲ ವೆಂಬಂತೆ ಇದ್ದೆ..ಯಾಕೋ ನಿನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಕೈ ಕಾಲು ನಡುಕ ಶುರುವಾಯಿತು..ಅದು ಮೊದಲ ಅನುಭವ..ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಎಂದು ಅಷ್ಟು ನೋವಿನಾಳಕ್ಕೆ ನಾನು ಹೋಗಿರಲಿಲ್ಲ..ಇದೆ ಮೊದಲ ಬಾರಿ..ಈ ರೀತಿಯಾದ ಹಿಂಸೆ ಶುರುವಾಯಿತು.. ಆಗಲಾದರೂ ನೀ ನನ್ನ ಕನ್ನುಗಲೊಡನೆ ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳ ಬೇರೆಸುವೆಯೇನೋ ಎಂಬ ಪುಟ್ಟ ಆಸೆಯ ಹೊತ್ತು ನಿನ್ನನ್ನೇ ನನ್ನೆರಡೂ ಕಣ್ಣುಗಳಲಿ ಮುಗ್ಧತೆ ಇಂದ ನೋಡತೊಡಗಿದೆ..ಮೊದಲು ನನ್ನ ಕಂಬನಿಗಳು ಹರಿಯತೋದಗಿದರೆ ಮುತ್ತಿಟ್ಟು ಒರೆಸುತ್ತಿದ್ದ ನೀನು ಇಂದು ನಾ ಕಂಬನಿಗೈದರೂ ಕಂಡೂ ಕಾಣದವನಂತೆ ನಗುತ್ತಿದ್ದಿಯ ..ಯಾಕೆ ಅಂತ ಕೇಳಬಹುದೇ ? ನಿನಗಾಗಿ  ನಾನೇ ಕೈಯ್ಯಾರೆ ಬಿಡಿಸಿರುವ ಕಲಾಗುಚ್ಚವ ತಂದಿದ್ದೇನೆ ಉಡುಗೊರೆಯಾಗಿ ನೀಡಲು..ಅದರಲ್ಲಿ ಅದೆಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿ ತುಂಬಿ ಬಿಡಿಸಿದ್ದೇನೆ ಎಂಬುದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತು! ಸಾದ್ಯವಾದರೆ ನೀನು ಅದನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸು ..ಅಂತು ಇಂತೂ ನಾ ನಿಂತಿದ್ದ ಸಾಲು ನಿನ್ನ ಸನಿಹಕ್ಕೆ ಬಂದೆ ಬಿಟ್ಟಿತು..ಮನದ ದುಗುಡವು ಲಾವರಸದಂತೆ ಚಿಮ್ಮಲೆ ಬೇಕಾದ ಕ್ಷಣ….. ಹತ್ತಿರವಾಗುತ್ತಿತ್ತು..ನಿನಗೆ ಹರಸೋಣ ಎಂದರೂ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಮಾತುಗಳು ಹೊರಡುತ್ತಿಲ್ಲ..ತುಟಿಗಳೇನೋ ಆಡುತ್ತಿದ್ದವು ಆದರೆ ಸ್ವರವೆಲ್ಲೋ ಮಾಯವಾಗಿ ಹೋಗಿತ್ತು.. ನಿನ್ನ ಕೈಗೆ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಉಡುಗೊರೆಯ ಇತ್ತು.. ಇಟ್ಟ ಮುಂದಿನ ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲೇ ಲಾವರಸವು(ನೋವು) ಭೋರ್ಗರೆಯತೊಡಗಿತು..ಕೈ ಕಾಲುಗಳೋ  ಇನ್ನು ನಡುಗುತಲಿದ್ದವು.. ನಿನ್ನ ಹಿಂದೆ ಸಹಾ ತಿರುಗಿ ನೋಡದೆ ಹೊರಟೆ..ಅಂತಹ ಭಯಂಕರ ಯಾತನೆ..ನನ್ನ ಗೆಳತಿ ಊಟದ ಕೊಠಡಿಗೆ ಕರೆಧೋಯ್ದಳು ಎಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದು ಅವರು ಎಲೆ ಹಾಕಲು ಬಂದಾಗಲೇ..ನಾನು ಯಾವುದೋ ತೀಕ್ಷ್ನತೆಯಲ್ಲಿ ಅಂದಕಾರದಲ್ಲಿ ತಲ್ಲಿನಳಾಗಿ ಹೋಗಿದ್ದೆ..ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿದ್ದೂ ಇಷ್ಟೇ ನನ್ನ ಗೆಳತಿ ಊಟ ಮಡಿ ನನ್ನ ಎಚ್ಹರಿಸಿದಾಗ ಎಲೆಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಏನಿತ್ತು ಹೋಗಿದ್ದರೋ ಅದೆಲ್ಲವೂ ಚಾಚು ತಪ್ಪದೆ ಅಲ್ಲೇ ಕುಳಿತು ನಗುತ್ತಿದ್ದವು.. ನನ್ನ ವ್ಯತೆ ಅದಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ತಿಳಿದೀತು ..ಅಲ್ಲವೆ ಚಿನ್ನು? ಕೈ ತೊಳೆದು..ತಾಮ್ಬೂಲವ ಹೊತ್ತು..ನೋಡಿದವರಿಗೆ ಕಿರು ನಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಮದುವೆ ಮನೆ ಇಂದ ಹೊರಗೆ ನಡೆದಾಗ ಏನೋ ಅತ್ಯಮೂಲ್ಯವಾದದ್ದನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಅನುಭವ..!!ಎಲ್ಲವೂ ಮರೆಯಾಗಿ ಮರುಭೂಮಿಯಾಗಿತ್ತು ಮನಸ್ಸು..ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಉದುರಿದ ಎಲೆಗಳು ಹುಡುಕಿದರೂ ಕಾಣದ ನೆರಳು ನನ್ನ ಕಾಡತೊಡಗಿತ್ತು..ಬರಿ ಮೌನ ಮೌನ ಮೌನ ಅಷ್ಟೇ! ನಾನು ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಬಚ್ಚಿಟ್ಟು ಬಂದಿದ್ದ ದುಗುದವನ್ನೆಲ್ಲ ತೆಗೆದು ನೋಡತೊಡಗಿದೆ..ಆಗ ಅರಳಿ ನಿಂತಿದ್ದ ನನ್ನ ಸ್ವಾತಿಮುತ್ತು(ಪ್ರೀತಿ) ಬಾಡತೊಡಗಿತ್ತು..ಚಿನ್ನ ನಿನ್ನು ಮರೆಯಲಾಗದಲ್ಲ….ಏನು ಮಾಡಲಿ ನಾನು..ಹೇಳು..

ಇಂತಿ ನಿನ್ನ..
ಕ್ಷಮಿಸು….ಇನ್ನೆಂದೂ ನಿನ್ನವಳಲ್ಲದ…
ಮುದುಡಿರುವ ಜೀವ

ಆ ಪುಟ್ಟ ಕಂದಮ್ಮಳ ಕೂಗು ಹೊರಸೂಸಿದಾಗ

ಜನವರಿ 18, 2009

baby

ಅದೊಂದು ಶುಭದಿನ, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ಆತುರಾತುರವಾಗಿ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋಗಲು ತಯಾರಿ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ತಕ್ಷಣ ಫೋನ್ ಬಾ ಬಾ ಎಂದು ಕರೆಯತೊಡಗಿತ್ತು…ಆ ತರಾತುರಿಯಲ್ಲಿ ಓಡಿ  ಬಂದು ಹಲೋ ಎಂದೆ, ಆ ಕಡೆಯಿಂದ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಅಕ್ಕ ಸಂಜನಾ(ಅಕ್ಕ ಅಂದರೆ ನನ್ ಕಸಿನ್) ಶುಭಾಸಮಾಚಾರವ ನಮ್ಮಲ್ಲಿಗೆ  ಚೆಲ್ಲಲು ಕರೆಮಾದಿದ್ದಳು. ಅಕ್ಕನ ಫೋನ್ ಬಂದಿದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಅವಳಿಗೆ ಮಾತನಾಡಲು ಬಿಡದೆ ನೂರೆಂಟು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಸುರಿಮಳೆಯನ್ನೇ ಸುರಿದುಬಿಟ್ಟೆ…ಅಷ್ಟು ಕುಶಿಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು ನನಗೆ..ಸ್ವಲ್ಪ ಕ್ಷಣಗಳ ನಂತರ ನಾನು ಅವಳಿಗೆ ಮಾತನಾಡಲು ಬಿಟ್ಟೆ..ಅವಳು ಹೇಳಿದಳು..” ನಾನು ಗರ್ಭಿಣಿ ನನಗೆ ಮೂರು ತಿಂಗಳು.. ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಹೊಸ ಕಂದಮ್ಮ ಬರುತ್ತೆ ” ಅಂತ..ಹೇಳಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾತಾಡಿ ಫೋನ್ ಇಟ್ಟಳು..ನಾನು ತಕ್ಷಣ ಅಂಗಳದಿಂದ ಅಡಿಗೆಮನೆಗೆ ಧಾವಿಸಿ ಅಮ್ಮನಲ್ಲಿಗೆ ಶುಭ ಸಂದೇಶವ ನೀಡಿ, ರೂಮಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಕೆಲಸದಲ್ಲೇ ಮುಳುಗಿಹೋಗಿದ್ದ ನನ್ನ ತಂದೆಗೆ ಕೂಡ ತಿಳಿಸಿ ನಾನು ನಲಿದಾಡುವಷ್ಟರಲ್ಲೇ  ಹೊತ್ತಾಗಿತ್ತು. ಆತುರಾತುರವಾಗಿ ಅರ್ಧಂಬರ್ಧ ತಿಂಡಿ ತಿಂದು ಕಾಲೇಜಿಗೆ   ಹೊರಟೆ. ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರ ಬಳಿ ನನಗಾದ ಸಂತೋಷವ ತಿಳಿಸುವವರೆಗೂ ಕಾಯಲು ಕಷ್ಟ ಅನಿಸಿತು ನನಗೆ! ಅಕ್ಕ ಇದ್ದುದು ಬಹು ದೂರದ ಊರಿನಲ್ಲಿ ..!!! ನಾವು ಅವಳನ್ನು ನೋಡಲಿಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಂತೂ ಅಸಾದ್ಯ! ಹಾಗಾಗಿ ಅವಳ ಮಾತು ಅವಳ ಕೋಗಿಲೆಯ ಧ್ವನಿ, ಅವಳ ಮುಗ್ಧತೆಯ ನಗು ಇಷ್ಟರಲ್ಲೇ ತೃಪ್ತಿ ಪಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಎಷ್ಟೋ ಸಾರಿ ಅವಳಿರುವ ಊರಿಗೆ ಯಾರಾದರೂ ನಮಗೆ  ತಿಳಿದ ನೆಂಟರು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ತಿಳಿದರೆ ಸಾಕು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಭ್ರಮದ ವಾತವರಣ..ಬಾಣಲೆಗಳ ತಿಂಡಿ.. ಅಂದರೆ ಚಕ್ಕುಲಿ ಕಜ್ಜಾಯ ಕೋಡುಬಳೆ..ಜೊತೆಗೆ ತಂಬಿಟ್ಟು ಹೀಗೆ ನೂರೆಂಟು ತಿಂಡಿಗಳಿಗೆ ಸಿಹಿ ಕಾರದ ಜೊತೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿನೂ ಸೇರಿಸಿ ಮಾಡಿ  ಕಳಿಸಿದೆವು. ಅವಳು ಅಷ್ಟೇ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮುದ್ದಿನ ಕಂದಮ್ಮನ ಬಗ್ಗೆ ನೂರೆಂಟು ಆಸೆ-ಕನಸುಗಳ ಹೊತ್ತು ಕುಳಿತಿರುವಾಗ ಎದುರಿಗೆ ರುಚಿ-ರುಚಿಯಾದ ಎಲ್ಲ ತಿಂಡಿಗಳು ತಲುಪಿದ ತಕ್ಷಣ ಸಹಜವಾದ ಬಸುರಿ ಬಯಕೆಗಳು ಅರಳ ತೊಡಗಿದವು  ?? ಅದೂ ಬೇರೆ ತನ್ನ ತವರಿಂದ ಬಂದಿರುವ ವಿಧವಿಧವಾದ ತರತರನಾದ ತಿಂಡಿಗಳು ನೋಡಿ ಅವಳಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಆನಂದವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ, ಅಲ್ಲವೇ? ಹಾಗೂ ಹೀಗೂ ನೋಡು ನೋಡುತ್ತಲೇ.. ಅವಳು ಒಂಬತ್ತು ತಿಂಗಳಿಗೆ ಕಾಲಿರಿಸಿದಳು .ನಾವೆಲ್ಲಾ ಅವಳ ಮನೆಗೆ ಹೋದೆವು..

ನನ್ನಕ್ಕನಿಗೋ.. ಎಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಭಯ, ಹೆದರಿಕೆ ಒಂದೆಡೆ..! ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಎಂದೂ ಕಾಣದಿರುವ, ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಮಗುವ ತನ್ನೆರಡೂ ಕಂಗಳಲ್ಲಿ ನೋಡಿ ಅದನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವಾಸೆ ಈ ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳು ಗರಿಬಿಚ್ಚಿ ಕುಣಿದಿತ್ತು ! ಹಾಗೂ-ಹೀಗೂ ತಡೆಯಲಾರದ ನೋವನ್ನು ನುಂಗಿ ಆ ಮುದ್ದು ಪುಟ್ಟ ಲಕ್ಷ್ಮಿಗೆ ಶುಭ ಶುಕ್ರವಾರದಂದು ಜನುಮ ನೀಡಿದಳು…[:)]ಇತ್ತ ಆ ಕಂದಮ್ಮಳ ಕೂಗು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೆ ಅಜ್ಜಿ ತಾತಗೆ ಸಂತೋಷದ ಕಣ್ಣೇರು ತುಂಬಿ ತುಳುಕುತ್ತಿತ್ತು..ನಮ್ಮಮನೆಯವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಹಾಲು ಕುಡಿದಷ್ಟು ಸಂತೋಷವಾಯಿತು ಅವರು ತಕ್ಷಣ ಎಲ್ಲರಿಗೂ  ಶುಭಸಂದೆಶವ ನೀಡಿದರು.ನಮಗೋ ನಿಲ್ಲಲಾಗಲಿಲ್ಲ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ನವಿಲಂತೆ ಕುಣಿದಾಡುತ್ತಿತ್ತು.. ಮನಸಲ್ಲೇ ಸ್ವಚ್ಚ್ಹಂದವಾದ ಝರಿಯು ಹರಿಯತೊಡಗಿತ್ತು.. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲು ಸಂತೋಷ ಸಂಭ್ರಮ ..ಬೇರೇನೂ ಇಲ್ಲದಾಗಿತ್ತು…

ನನ್ನ ಅಕ್ಕನಿಗೆ ಅಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ನೋವು,ಭಯ, ಅಂಜಿಕೆ ಆ ಮಗುವನ್ನು ನೋಡಿದ, ಅದರ ಕೂಗನ್ನು ಕೇಳಿದ, ಅದ್ರ ಸ್ಪರ್ಶವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ ಕೂಡಲೇ ಎಲ್ಲವೂ ಕರಗಿ .. ಪ್ರೀತಿ, ವಾತ್ಸಲ್ಯ, ಮಮತೆಗಳು ಸಾಗರವಾಗಿ ಹರಿಯ ತೊಡಗಿತು.ಅದೆಷ್ಟು ಮುಗ್ಧತೆ ಆ ಮಗುವಲ್ಲಿ!! ಪಿಳಿ ಪಿಳಿ ಕಣ್ಣಗಳು.. ಪುಟ್ಟ-ಪುಟ್ಟದಾದ ಬೆರಳುಗಳು.. ಮುದ್ಹಾಧ ನಗೆ…ಚಂದಿರನಂತ ಮೊಗ….ಮೂಖದಲ್ಲಿ ಆಗಾಗ ನೀಡುವ ಮಂದಹಾಸ …ಪೂರ್ಣ ಚಂದಿರನಂತೆ…ಇತ್ತು ಆ ಪುಟ್ಟ ಕೂಸು..ಪಾಪ ಏನೂ ತಿಳಿಯದ ಆ ಪುಟ್ಟ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಎಲ್ಲರ ಕೈಗಳಲ್ಲೂ  ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು .. ಎಲ್ಲರ ಪ್ರೀತಿಯ ಗಳಿಸಿದ ವಿಜಯದ ನಗೂಬೇರೆ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಳು ಆಗಾಗ..ಇತ್ತ ನನ್ನ ಭಾವನಿಗಂತೂ ಎಲ್ಲಿಲದ ಕುಶಿ..ಒಂದೆಡೆ ದೇವರಿಗೆ ನಮನಗಳನ್ನುಸಲ್ಲಿಸಿ..ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಧನ್ಯತೆ ತುಂಬಿರುವ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಅಕ್ಕನಿಗೆ ಪ್ರೀತಿ ನೀಡಿ ಮಗುವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ..ಅದರ ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಬೆರಳ ನಡುವೆ ಬೆರಳ ಸೇರಿಸಿ..ಅದರ ಮೊಗಕ್ಕೊಂದು ಮುತ್ತನಿಟ್ಟು..ಮೈಮರೆತೆ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ..ಇಲ್ಲಿ ಅಜ್ಜಿ ತಾತಂದರಿಗಂತೂ ಸಂತೋಷದ ಕಣ್ಣೇರು..ಅಂತ ಮುದ್ದು ಕೂಸು ಅದು..ಅಬ್ಬಃ ಎಂತಹ ಅನುಭವವಲ್ಲವೇ? ಇಂತಹ ಶುಭ ಸಂಭ್ರಮವ ತಂದುಕೊಟ್ಟ ಆ ಪುಟ್ಟ ಲಕ್ಷ್ಮಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಲಿ ಎಂದು ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಹಾರೈಸೋಣ ಅಲ್ಲವೇ??

ಆ ಪುಟ್ಟ ಕಂದಮ್ಮಳ ಕೂಗು ಹೊರಸೂಸಿದ್ದು ಎಷ್ಟೆಲ್ಲ ಹೃದಯಗಳಿಗೆ ಕುಶಿ ನೀಡಿತು.. ಈ ಕುಶಿ ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಚಿರಕಾಲ ಉಳಿಯಲಿ ಎಂದು ಬಯಸುವೆ…………………………….!

ನನ್ನದೊಂದು ಆಸೆ…

ಜನವರಿ 11, 2009

ಜೀವನೋದಯದ ಪುಟಗಳನು
ಹಿಂದೆಗೆ ತಿರುವಿದಂತೆಲ್ಲ ಕಂಡದ್ದು
ನೆನಪಿನ ಸ್ವಪ್ನಗಳೇ
ಆಸೆಯ ಬೆಳದಿಂಗಳೇ
ಭಾವನಾಲೋಕದ ಛಾಯೆಯೇ………

ಮರಳಿ ಹೋದದ್ದೆಲ್ಲ ಹೋಯಿತು
ಬರವಸೆ ಹೊತ್ತು ತರುವ
ದಿನಗಳು ಬೆಳೆಯಿತು
ಕಾರ್ಮೋಡದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ
ಮಿಂಚಿತು ನನ್ನೊಂದು ಆಸೆ …..!!
ನನ್ನ್ನದೊಂದೇ ಒಂದು ಆಸೆ…….!!!!!

l11

ನೆನಪುಗಳು

ಜನವರಿ 10, 2009

ನಿನ್ನಳಿದುಳಿದ  ನೆನಪುಗಳ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ
ಬೆಚ್ಹಗೆ ಮಲಗಿರುವೆ ನಾನು ಇಂದು
ಯೋಚಿಸುತಲಿ..
ದೂರ ತೀರದಲಿ ಬಿಟ್ಟು
ಹೋದೆ ಏಕೆ ಎಂದು?

ನಿಜವಾದ ಪ್ರೀತಿ ಅಂದರೆ ಇದೇನಾ?

ಜನವರಿ 10, 2009

ಅನಿಸುತಿದೆ ಏಕಿಂದು ಮನಸೆಲ್ಲಾ ಖಾಲಿ ಖಾಲಿ ಎಂದು? ಅರಳಿದ ಹೂನಂತಿದ್ದುದು ಇಂದು ಬಾಡಿದೆ ಎಂದು! ಬರಡು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನೀರಿಲ್ಲದೆ ಬಿದ್ದಿರುವ ಜೀವದಂತೆ ನಾ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ನೀ ಬರುವ ಹಾದಿಯಲ್ಲೇ.. ಆದರಿಂದು ಅನಿಸುತಿದೆ ಮನಸೆಲ್ಲ ಖಾಲಿ ಖಾಲಿ ಎಂದು..!

ಅದೊಂದು ಗಳಿಗೆ ನಾ ನಿತ್ಯ ನಿನ್ನ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ .ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ನೋಡಲೂ ಹೆದರುತ್ತಿತ್ತು     ನನ್ನೀ ಮನಸ್ಸು . ನೀ ಎಂದು ನೋಡುವೆ ಎಂದು ಚಡಪಡಿಸುತ್ತಿತ್ತು ಈ ಮುದ್ದು ಮನಸ್ಸು. ದಿನಾಗಲೂ        ಎದುರು ಬಂದರೂ ನೀ ನನಗೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ  ಆ ಮುದ್ದಾದ ನಗು ನನ್ನನ್ನು ನಾಚುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆ   ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮಿಬರಲ್ಲಿ ಇರಿಸು ಮುರಿಸು ಬಂದದ್ದೇ ಈ ಪ್ರೀತಿ ಬೆಳೆಯಲು ಕಾರಣವಾಯಿತು. ದಿನಗಳೆದಂತೆ  ನೀ ನನ್ನವನಾದೆ. ನಾ ನಿನ್ನ ಮನದ ಒಡತಿಯಾಗಲೇ ಎಂದಾಗ ನೀನಿತ್ತ  ಉತ್ತರ ನನಗೀಗಲೂ ನೆನಪಿದೆ..

ಸತ್ಯ ನಿಷ್ಠೆಯ ನಿನ್ನೀ ಬಾಳು ನಿಜವಾಗಲೂ ಸಾರ್ಥಕ. ನಿನಗಿದ್ದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳೋ ಇಂದು ನಮ್ಮಿಬ್ಬರನ್ನೂ ದೂರಕೆ ಸರಿಸುತಲಿದೆ.

ನೀ ನನ್ನ ಮೇಲಿಟ್ಟ ಪ್ರೀತಿ, ಅಭಿಮಾನ, ಗೌರವ ಗಂಗೆಯಷ್ಟೇ ಪವಿತ್ರವಾದುದು. ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ನಿನ್ನ ನಗು ನೋಡುತ್ತಲೇ ನಾ ಮೈಮರೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ನಿನ್ನ ತೋಳ ತೆಕ್ಕೆಗಳಲ್ಲಿ ನಾ ಗುಬ್ಬಿಮರಿಯಂತೆ ಅವಿತುಕೊಂಡು ಇಡೀ ಪ್ರಪಂಚದ ಸುಖವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಆ ಆಲಿಂಗನದಲ್ಲಿ ನಾ ಕಂಡೆ. ಈಗಲೂ ನೆನಪಿದೆ ಆ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ನನ್ನ ಹೇಗೆ ಕೆಣಕುತ್ತಿತ್ತು ಎಂದು..ಅದು ಈಗಲೂ ಕೆಣಕುತ್ತಿದೆ ನನ್ನನು…..

ತಂಗಾಳಿಯಂತೆ ನಿನ್ನ ಪ್ರೇಮ. ಒಮ್ಮೆಗೇ ಹಾರಿ ಬಂದು ನನ್ನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಸೇರುತ್ತಿದ್ದ ನಿನ್ನ ಮೊಗ ನಿಜವಾಗಲೂ ಆ ಪೂರ್ಣ ಚಂದಿರನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ರೋಮಾಂಚನ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ನಿನ್ನ ನಡೆ -ನುಡಿ ಮುತ್ತಿನಂತದ್ದು. ನಿನ್ನ ಹೃದಯ ಅಮೃತಧಾರೆ.ಆ ದೇವರು ನಿನಗೆ ಕಷ್ಟ ನೀಡಿ ನಿನ್ನ ಮೊಗದಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ದುಃಖದ ಛಾಯೆಯ ಅಡಗಿಸಿದ್ದರು, ಅದನ್ನು ನಾ ಕಂಡೂ ಏನೂ ಮಾಡಲಾಗದೆ ಮೌನಿಯಾದೆ. ಇದೆ ನನ್ನ ಸದಾ ಹಿಂಸಿಸಿದ್ದು ಸಹಾ…

ನನ್ನ ಮಡಿಲಿಗೆ ತುಂಬಿ ಒಂದು ಹನಿ ಕಣ್ಣೀರು ಸಹ ನನ್ನ ಗಲ್ಲದ ಮೇಲೆ ಬೀಳದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡು, ಸಾಗರದಂತಹ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಹರಿಸಿ, ಧೈರ್ಯ, ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸಗಳನ್ನು ನನ್ನ ಎದೆಗೆ ಅಪ್ಪಳಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿ, ಜೀವನದ ಏರಿಳಿತಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿಯುವಂತೆ ಹೇಳಿ, ನಿನ್ನ ಮುಗ್ಧತೆಯ ಒಲವಲ್ಲಿ
ನನ್ನ ಕರಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದ ನನ್ನ ಸರ್ವಸ್ವವೂ ನೀನೆ ನೀನೇನೆ….!!!

ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಒಲವು ಸಂಗಮವಾಗಿ ಅದು ಭೋರ್ಗರೆಯಲ್ಲೂ ತೊಡಗಿತು. ಬರೀ ನೀ ನನ್ನ ಒಳವಾಗದೆ ಬಾಳ ಸಖನಾದೆ,ಧೈರ್ಯ ತುಂಬುವ ಗೆಳೆಯನಾದೆ, ಸರಿ ದಾರೀಲಿ ನಡೆಸುವ ತಂದೆಯಾದೆ. ಆಕಾಶದೆತ್ತರದ ನಿನ್ನ ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಅನನ್ಯವಾದ ಪ್ರೀತಿ ನೀಡಿ ನನ್ನ ಅರ್ದಾಂಗಿಯಾದೆ…

ಆದರೇನು ಮಾಡುವುದು ಎಲ್ಲ ವಿಧಿಬರಹ..ಅನ್ದಾಗಿತ್ತು ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು-ಹೃದಯಗಳ ಮದುವೆ ಈ ಹೃದಯದಂಗಳದಲಿ, ಆದರೆ ಇದನ್ನು ಸಮಾಜ ಒಪ್ಪಿತೇ? ಹಾಗಾಗಿ ಇಂದು ನಾ ನಿನಗಾಗಿಯೇ ಕಾಯುತಿರುವೆನು, ಆ ಮರಗಿಡಗಳ ನಡುವೆ ಹೂವನಿಡಿದು, ಪ್ರೀತಿಯ ಹೂಗೊಂಚಲ ಹೊತ್ತು, ಆದರೇನು ಮಾಡುವುದು ಇಂದು ನಿನ್ನ ಮದುವೆ!ನನ್ನೊಡನೆ ಅಲ್ಲ …ಬೇರೆಯ ಹೆಣ್ಣಿನೊಂದಿಗೆ ! ನೋಯುತ್ತಿದೆ ಮನಸ್ಸು ಕಾಯುತ್ತಿದೆ ಹೃದಯ ನೀ ಎಂದು ಮತ್ತೆ ಬಂದು ನನ್ನ ಹೃದಯದ ಬಾಗಿಲ ತಟ್ಟುವೆ ಎಂದು ….?

ನೀ ಏನಾದರೂ ಆ ದಾರೀಲಿ ಮತ್ತೆ ಬಂದರೆ ಮರೆಯದೆ ನೋಡು ನಾನಲ್ಲಿ ನಿನಗಾಗಿ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಿರುತ್ತೇನೆ   ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು. ಸಿಕ್ಕರೆ ಮರೆಯದೆ ಅದನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೋಗು, ನನ್ನ ಹಾಲಿನಂತಹ ಪ್ರೀತಿಯ ತೊಯ್ದು ಎರಕವ ಹೊಯ್ದು ನೀನದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು. ಈಗಲೂ ಒಂದು ಕತ್ತಲೆ  ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ  ಬೆಳಕನ್ನು ಬಾರದಂತೆ ಮಾಡಿ ಅಳುತ ಕುಳಿತಿರುವೆ ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ…

ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ತಂದೆ ನನ್ನ ಮದುವೆಗೆಂದು ಸಿದ್ಧತೆ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಮದುವೆಯೂ ಆಯಿತು ನಾನು ಅಳುತ್ತ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ನಡೆದೆ..ಅವರು ತಿಳಿದರು ಅದು ತವರು ಮನೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ಬಂದ ಕಣ್ಣೀರು ಎಂದು,ಆದರೆ ಅವರಿಗೇನು ಗೊತ್ತು  ಆ ಕಣ್ಣೀರು ನಿನಗಾಗಿ ಬಂದದ್ದೆಂದು? ಮದುವೆಯಾದರೂ ಈಗೆಲ್ಲಿದೆ ಸುಖ? ಅದಿದ್ದಿದ್ದು ನಿನ್ನೊಡನೆ ಮಾತ್ರ..ಈಗಲೂ ಕಾಯುತಿರುವೆ ಆ ನಿನ್ನ ಮುದ್ದು ಮೊಗವ ನೋಡಿ ನಾಚಲು, ನಿನ್ನ ತೋಳ-ತೆಕ್ಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಯಾಗಲು, ಹೇಳು ಗೆಳೆಯ ನೀನೆಂದು ಬರುವೆ  ನನ್ನ ಎದೆಯ  ಬಾಗಿಲ ತಟ್ಟಲು? ನನ್ನ ಹೃದಯದ ಒಡೆಯನ ಸಿಂಹಾಸನವನೆರಲು?

-ನಿನಗಾಗಿ ಕಾದಿರುವ ನಿನ್ನ ಸರ್ವಸ್ವ..

ಬೆಳಗು

ಜನವರಿ 7, 2009

ಬೆಳಗು ಬಾ ಹಣತೆಯನು
ನನ್ನೆದೆಯ ಗುಡಿಯಲ್ಲಿ
ಚಿರಕಾಲ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುವ ಬೆಳಕಂತೆ…
ನೀನು ಬಂದುದರಿಂದ
ನನ್ನೆದೆಯ ಆನಂದ..ನರ್ತಿಸುತ
ಶೋಭಿಸುತಿದೆ ಮಳೆ ಬಂದ ಮರುದಿನದ
ಮುಂಬೆಳಗಿನಂತೆ  …

ಸ್ವಾತಿಮುತ್ತು

ಜನವರಿ 7, 2009

ಬಯಕೆಗಳ ಹೂ-ಮುಳ್ಳಿನ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ

ನಡೆಯುತಿದೆ ಈ ಜೀವನ

ಮಿತಿಯಿಲ್ಲದ ಆಸೆಗಳ ಹೊತ್ತು

ಎಣೆಯಿಲ್ಲದಷ್ಟು ದುಃಖವ ಪಟ್ಟು

ಸಾಗರದಷ್ಟು ತಾಳ್ಮೆಯನಿಟ್ಟು

ಹೃದಯದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಇತರರಲ್ಲಿಟ್ಟು

ಜೀವನವ ಸಾಗಿಸಿದರೆ ..

ಆಗ ಬಾಳು ಒಂದು ಸ್ವಾತಿಮುತ್ತು !

ನೆನಪು

ಜನವರಿ 7, 2009

ಬೆಳ್ಳಿಯ ಬಾನಂಗಳದಲಿ
ಸ್ವಚವಾದ ವಾಹಿನಿಯಲಿ
ಹಚ್ಹಹಸಿರು ತುಂಬಿರುವ ವನದಲ್ಲಿ
ಆನಂದದಿಂದ ಬೆಳಗುತ್ತಿರುವ ಜ್ಯೋತಿಯಲಿ
ಮೈ ತಣಿಸುವ ಶಿಲ್ಪಕಲೆಗಳಲಿ
ಸುಮಧುರವಾದ ಗಾನದಲಿ
ಈ ನೆನಪಿನ ರಾಣಿಗಳು
ಅಂಧಕಾರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದ
ಪುಷ್ಪದಂತೆ ಅರಳುವುವು…