ಆಕಾಶದೀಪ

ಮಾರ್ಚ್ 19, 2009

ಹೃದಯಾಂತರಾಳದ ಭಾವ ತುಮುಲಗಳಿಗೆ
ಎನಗರಿಯದೆ ಜೀವ ತುಂಬಿ
ಶುಶ್ಕತೆಯಲ್ಲಿ ಬಾಡಿದ ಹೂವಿಗೆ
ತುಂತುರು ಹನಿಯ ಜೀವಾಮೃತವ ನೀಡಿ
ಬಾಳಿಗೆ ಬೆಳದಿಂಗಳ
ರಂಗನ್ನು ಚೆಲ್ಲಾಡಿಸಿ
ಅಂತ್ಯದವರೆಗೂ ಎನ್ನೊಡನಿರು
ನನ್ನ ಹರಸಿ….

ರೀ.. ಏನೂಂದ್ರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ನೋಡ್ತೀರಾ ಇಲ್ಲಿ !

ಫೆಬ್ರವರಿ 20, 2009

ಪ್ರೀತಿಯ ಪತಿ ದೇವರಿಗೆ,

ನಿಮ್ಮ ಅರ್ಧಾಂಗಿಯ ಹೃದಯ ಪೂರ್ವಕ ನಮನಗಳು. ಇವತ್ತು ಯಾವ ದಿನ ಗೊತ್ತೇ? ನಮ್ಮ ಮದುವೆಯಾಗಿ, ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಅರ್ಧಾಂಗಿಯಾಗಿ ಇವತ್ತಿಗೆ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ತುಂಬಿದೆ. ನಿಮಗೆ ನೆನಪಿದೆಯಾ ಆ ದಿನ ನಾನು ಮದುಮಗಳಾಗಿ ಕಲ್ಯಾಣ ಮಂಟಪಕ್ಕೆ ನೂರಾರು ಕನಸುಗಳ ಹೊತ್ತು ವರನಾದ ನಿಮ್ಮೆಡೆಗೆ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ಸಾಗರಕ್ಕೆ ನಾನು ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ನಿಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಜ್ಯೋತಿ ನನ್ನ ಬಾಳ ಬೆಳಗಲು ಹೊತ್ತಿಸಿದೆಯೋ ಎಂಬಂತೆ ನಿಮ್ಮ ಬಾಳ ಸಾಗಾರಕೆ ನೀವು ನನಗೆ ಭರ್ಜರಿಯಾದ ಆಹ್ವಾನ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ ಎಂದು ಹೇಳತೊಡಗಿತ್ತು ಆ ನಿಮ್ಮ ಆಸೆ ಹೊತ್ತ ಕಣ್ಣುಗಳು!

ಆ ಕ್ಷಣ ನಿಮ್ಮ ಬಲಭಾಗಕ್ಕೆ ಕುಳಿತು ಮಂತ್ರೋಪದೇಶಗಳ ಪಠಿಸಿ, ಅಗ್ನಿ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಕಾಯ-ವಾಚ-ಮನಸಾ ಒಪ್ಪಿ ನಿಮ್ಮವಳಾದೆ. ನೀವು ನನ್ನ ಕೊರಳಿಗೆ ಮಾಂಗಲ್ಯಧಾರಣೆ ಮಾಡುವ ಕ್ಷಣವಂತೂ ಒಂದೆಡೆ ಮುಂದಿನ ಸುಂದರ ಬಾಳಿನ ಚಿತ್ತಾರ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಹರಿಯತೊಡಗಿದ್ದರೆ ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯ ಅಗಲಿ ಹೋಗಬೇಕೆಂಬ ನೋವು ಕಾರ್ಮೊಡದಂತೆ ನನ್ನ ತಬ್ಬಿ ಕುಳಿತಿತ್ತು. ಕಂಬನಿಯು ಚಿಮ್ಮಲು ಹೊರಬರುತ್ತಿದ್ದರೂ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಅದನ್ನು ತಡೆದು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಬದಲಾಗಿ ಮುಖದಲ್ಲೊಂದು ಸಣ್ಣನೆ ಮುಗುಳ್ನಗೆಯಾಗಿ ಹೊರಬಿದ್ದಿತ್ತು. ನಂತರ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಅರುಂಧತಿ ನಕ್ಷತ್ರ ತೋರಿಸಲು ಪುರೋಹಿತರ ಹಿಂದೆ ಹೋದಾಗ ನೀವು ನನ್ನ ಬಳಸಿ ನನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಕೈಯೊಳಗೆ ಹಿಡಿದು ಭದ್ರವಾದ ಕೋಟೆಯೊಳಗೆ ನನ್ನ ಬಂಧಿಸಿದಾಗ ಪುಳಕಗೊಂಡು ಆ ಕ್ಷಣ ನಲಿವಿನ ತೋಟವಾಯಿತು. ಎಲ್ಲರ ಆಶಿರ್ವಾದಗಳಿಗೆ ಮೊರೆ ಹೊಕ್ಕು ಹೂವ ಹಾಸಿಗೆಯ ಬೆನ್ನ ಹತ್ತಿ ಮನ ಸೋತು ಕಿಟಕಿಯಂಚಿನಲ್ಲಿ ಕದ್ದು-ಕದ್ದು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಚಂದ್ರನ ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿ ನಿಮ್ಮ ಬಿಸಿಯಪ್ಪುಗೆಯಲ್ಲಿ ಕರಗಿ ನೀರಾಗಿ ಸಂತೋಷವನುಂಡು ನಿಮ್ಮವಳಾದ ಭಾಗ್ಯವ ನೆನೆಸಿಕೊಂಡು ಈ ಪತ್ರವ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಇಷ್ಟು ದಿನ ತವರಿನ ಆಸೆ ಹೊತ್ತು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದರೆ ಬರೀ ನಿಮ್ಮ ನೆನಪುಗಳೇ ಹೃದಯ ತುಂಬುವಷ್ಟು ನನ್ನನ್ನಾವರಿಸಿ ವಿರಹ ವೇದನೆಯ ರಾಗವ ನುಡಿಸುತಿದೆ. ನೀವು ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ಬಂದು ನಿಮ್ಮವಳನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯಂಗಳಕೆ, ಹೃದಯದಂಗಳಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ.

ನಿಮ್ಮ ನೀರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ನಿಮಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿರುವೆ…

ಇಂತಿ,
ನಿಮ್ಮ ಒಲವಿನ ಅರ್ಧಾಂಗಿ…

ಕನಸು

ಒಂದು ಕಪ್ ಚಹಾದ ಸುತ್ತ..??!!!

ಫೆಬ್ರವರಿ 14, 2009

ಮಾಘ ಮಾಸದ ಚುಮು-ಚುಮು ಚಳಿಯಲ್ಲಿ , ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಐದಕ್ಕೆ ಏಳುವುದಂದ್ರೆ ನನ್ನ ಪ್ರಕಾರ ಗಿನ್ನಿಸ್ ದಾಖಲೆ ಮಾಡಿದಂತೆಯೇ!!!

ಅಲಾರಂ ಏನೋ ನನ್ನ ಕಡು ವೈರಿ(?) ಎಂಬಂತೆ ದ್ವೇಷ ಸಾಧಿಸೋ ತರಹ ಫ್ಯಾಕ್ಟರಿ ಸೈರನ್ ತರಹ ಹೊಡೆದು ಕೊಳ್ಳುತ್ತೆ ಅದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಐದಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ! ಆನಂದದಿಂದ ಸುಂದರ ಸವಿಗನಸುಗಳ ರಥವನ್ನೇರಿ ಸಾಗುತ್ತಿರುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ… ಇನ್ನೂ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಹೊದ್ದು ಮಲಗೋಣ ಎಂದೆನಿಸುವ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಈ ಸೈರನ್ ಸದ್ದು ತಾಳಲಾರದೆ ಬಂಧಿಸಿದ ಕಣ್ಣುಗಳ ತೆರೆದು ದೇವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಮುಖಕ್ಕೆ ನೀರೆರೆಚಿದರೆ ಅಬ್ಬಾ!!!  ಮೈ ಕೊರೆಯುವ ತಣ್ಣನೆಯ ನೀರು ಸಹಾ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ನನ್ನ ಆಜನ್ಮ ಶತ್ರುವೇನೋ ಎಂದೆನಿಸಿ ಬಿಡುವ ಹಾಗೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇವೆಲ್ಲ ಮುಗಿಸಿ ಹೊಸ್ತಿಲಿಗೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ನೀರೆರಚಿ ರಂಗೋಲಿಯ ಬಿಡಿಸಿ ಅಡುಗೆ ಮನೆಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟರೆ… ಪಾತ್ರೆಗಳೆಲ್ಲ ನಾ ಮುಂದು, ತಾ ಮುಂದು ಎಂದು ಸ್ಪರ್ಧೆಗೆ ನಿಲ್ಲುತ್ತವೆ. ಅವುಗಳು ಎಷ್ಟೇ ಏನೇ ಮಾಡಿದರೂ ನಾನು ಮೊದಲು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಚಹಾ ಮಾಡುವ ಬಟ್ಟಲು. ಆ ದಿನದ ದಿನಚರಿಯಲ್ಲಿ ನೂರೆಂಟು ಕೆಲಸಗಳಿದ್ದರೂ ಚಹಾ ಕುಡಿಯದೆ ಬೇರೆ ಕೆಲಸಗಳಿಗೆ ಮುನ್ನುಡಿಯಿಡಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ ಎಂಬುವಷ್ಟು ನನಗೆ ಚಹಾ ಮೋಡಿ ಮಾಡಿ ಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಒಲೆ ಹಚ್ಚಿ ಹಾಲಿನ ಪ್ಯಾಕೆಟ್ ಒಡೆದು ಹಾಲನ್ನು ಕಾಯಲು ಇಟ್ಟು ಇನ್ನು ಮಲಗಿರುವ ಅಪ್ಪನ್ನ ಎದ್ದೇಳಿಸಿ, ದೇವರ ಗುಡಿಯನ್ನು ಶುಚಿಗೊಳಿಸಿ ಬರುವುದರೊಳಗಾಗಿ ಹಾಲು ಉಕ್ಕಲು ಕಾದು ಕುಳಿತಿರುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಆ ಹಾಲಿಗೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ನೀರು ಬೆರೆಸಿ, ಘಮ ಘಮ ಎನ್ನುವ ಚಹಾ ಪುಡಿಯ ಅದಕ್ಕೆ ಉದುರಿಸಿ ಬಿಟ್ಟರೆ ಮನೆಯೆಲ್ಲಾ ಚಹಾ ಪುಡಿಯ ವಾಸನೆ ಹರಡಿ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಅಡುಗೆ ಮನೆಯ ಕಡೆಗೆ ಸೆಳೆಯುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಜೊತೆಗೆ ಆಗಲೇ ಪಿಳಿ-ಪಿಳಿ ಕಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟು ಮನೆಯಾಚೆ ಇರುವ ಮರದಿಂದ ಕೂಗುತ್ತಿರುವ ಗುಬ್ಬಿಗಳಿಗೂ ಅದರ ವಾಸನೆ ತಾಕಿ ಅಡುಗೆ ಮನೆಯ ಕಿಟಕಿಗೆ ಆಕ್ರಮಿಸುತ್ತದೆ. ರೆಡಿಯಾಗುತ್ತಿರುವ ಚಹಾದ ಮೇಲೆ ನನಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಒಂದೆರಡು ಚಮಚ ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ಸಕ್ಕರೆಯ ಸೇರಿಸಿ, ಒಂದಿಷ್ಟೇ ಇಷ್ಟು ಏಲಕ್ಕಿ ಪುಡಿ ಉದುರಿಸಿ ಬಿಡುವುದರೊಳಗಾಗಿ ನನ್ನ ಬಾಯಲ್ಲಿ ನೀರೂರಲು ಶುರುವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಅಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ ದಿನ ಪತ್ರಿಕೆಯವನು ತಂದು ಹಾಕಿರುವ ಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು ಓದುತ್ತಾ ಅಪ್ಪ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಚಹಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ಸಿದ್ಧವಾದ ಚಹಾವನ್ನು ನನ್ನ ಅಚ್ಚುಮೆಚ್ಚಿನ ಲೋಟಕ್ಕೆ ಬಗ್ಗಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ಅಪ್ಪನಿಗೊಂದು ಲೋಟಕ್ಕೆ ಹಾಕಿ, ಚಹದೊಳಗೆ ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿ ಬೆರೆಸಿದರೆ ಸಾಕು ಅದರಲ್ಲಿ ನೂರೆಂಟು ಕಣ್ಣುಗಳು ರೂಪಗೊಂಡು ಕಕ್ಕಾಬಿಕ್ಕಿಯಾಗಿ ನನ್ನೆಡೆಗೆ ನೋಡಲು ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ, ನಾನು ಅದನ್ನು ನೋಡನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಆ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮಾಯವಾಗುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಅಂಗಳದಲ್ಲಿರುವ ತೂಗುಯ್ಯಾಲೆಯ ಕಡೆಗೆ ನನ್ನ ಪಯಣ ಸಾಗುತ್ತದೆ… ಈ ತೂಗುಯ್ಯಾಲೆ ನನಗೆ ಬಹುಪಯೋಗಿ… ಚಹಾ ಕುಡಿಯೋಕೆ, ಪುಸ್ತಕ ಓದೋಕೆ, ನಿದ್ದೆ ಮಾಡೋಕೆ… ಇತ್ಯಾದಿ… ಅದು ಅಮ್ಮನ ಮಡಿಲಂತೆ… ಅಂದರೆ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು…

ಅಪ್ಪನ ಕೈಗೊಂದು ಲೋಟ ಚಹಾವನ್ನು ಇಟ್ಟು, ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ತೂಗುಯ್ಯಾಲೆಯ ಮೇಲೆ ಪವಡಿಸಿಬಿಟ್ಟರೆ ಪ್ರಪಂಚದ ಅರಿವೇ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಅದರ ಸ್ವಾದ ಸವಿಯುತ್ತ… ದೇವರ ನಾಮ ಕೇಳುತ್ತಾ… ಕಿಟಕಿಯಾಚೆ ಕಾಣುವ ಪ್ರಪಂಚವ ಅಂದರೆ ನಿಶ್ಯಬ್ಧವಾಗಿ ಕರಗುತ್ತಿರುವ ಮಂಜು, ಆ ಮಂಜಿನಲ್ಲಿ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿ ಹುಡುಕಿದರೆ ಕಾಣುವ ದೇವರ ಗುಡಿ, ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಸ್ವೆಟರ್-ಶಾಲು ಹೊದ್ದು ನಡುಗುತ್ತಾ  ಓಡಾಡುತ್ತಿರುವ ಜನಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತಾರೆ. ಚಹಾದ ಮೊದಲನೇ ಗುಟುಕೇರಿಸಿದಾಗ ಆಹಾ..!! ಎಂತಹ ರುಚಿ… ಮುಂದಿನ ಕೆಲಸಗಳಿಗೆ ಸ್ಪೂರ್ತಿಯ ಹುರಿದುಂಬಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ಇದೆಯೇನೋ ಅದರಲ್ಲಿ ಎನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಅದರ ಒಂದೊಂದು ಸಿಪ್ ಅನ್ನು ಸವಿಯುತ್ತ, ರುವಾಗ ಅದರ ಪ್ರಮಾಣ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಮನಸ್ಸಲ್ಲಿ ಏನೋ ತಳಮಳ. ಆದರೂ ಅದರ ರುಚಿ ಮೈಮನವನೆಲ್ಲ ಹರಡಿ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹಿತವಾಗಿಸಿ ಸ್ವರ್ಗ ದರ್ಶನವ ಮಾಡಿಸಿದಂತೆ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತದೆ!..ಅದರೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತ ಅಪ್ಪನ ಮಾತುಗಳು ಇನ್ನಷ್ಟು ಮುದ ನೀಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಚಹಾದ ಕೊನೆಯ ಹನಿಯ ಸರದಿ. ಅದನ್ನೂ ಬಿಡದೆ ನಾಲಿಗೆಯ ತುದಿಯಿಂದ ಎಳೆದು ಸವಿಯುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮುಂದಿನ ಕೆಲಸದ ಬಗೆಗಿನ ಅರಿವಾಗಿ, ನೊಂದು ಚಹಾವನ್ನು ಮಿಸ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಜೊತೆಗೆ ತೂಗುಯ್ಯಾಲೆಯ ಮಿಸ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಎದ್ದು ಅಡಿಗೆಮನೆಯ ಕಡೆಗೆ ನಡೆದರೆ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಚಹಾದ ನೆನಪು ಸಂಜೆವರೆಗೆ ನನ್ನನ್ನಾವರಿಸಿರುತ್ತದೆ.

ಒಂತರಾ ಕಾಯುವುದರಲ್ಲೂ ಹಿತವಿರುತ್ತದೆ ಚಹಾ ಐ ಮಿಸ್ ಯು… ಎಂದೆಂದು ಕೊಂಡು ನನ್ನ ಆಸೆಗೆ ಲಗಾಮು ಹಾಕಿ ಮುಂದಿನ ಕೆಲಸಗಳ ಕಡೆ ಗಮನ ಹರಿಸುತ್ತೇನೆ…..

ಈಗ ಹೇಳಿ ??!! ಈಗ ನಿಮಗೂ ನಾ ಮಾಡಿದ ಚಹಾದ ರುಚಿ ಹೀರುವ ಹಂಬಲ ಪುಟಿದೇಳುತ್ತಿದೆಯೇ  …?? ನನ್ನ ಚಹಾದ ಪರಿಮಳ ನಿಮಗೂ ತಲುಪಿತೇ..???

ನಿನ್ನ ತಬ್ಬಿಕೋಬೇಕು ಕಣೊ !

ಫೆಬ್ರವರಿ 8, 2009

0001-0401-2319-5145_couple_on_the_beach_at_sunset

ಮುದ್ದು-ಮುದ್ದಾಗಿ ಪೆದ್ದು ಪೆದ್ದಾಗಿ ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತು ತಿಂದು ಬಿಡುವ ಹಾಗೆ ನೋಡುತ್ತಾ ನನ್ನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಬಂದು ಮಲಗಿದ್ದನ್ನು ಯಾಕೋ ಮರೆಯೋಕಾಗ್ತಿಲ್ಲ ಸಂಜು. ಆ ಸೂರ್ಯ ನಮಗೆ ತೊಂದರೆ ಕೊಡಬಾರದು ಅಂತ ಚೂರು ಚೂರು ಮರದ ಎಲೆಗಳ ಸಂಧಿಯಿಂದ  ಕದ್ದು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ.. ನಾನಾಗ ಗದರಿದ್ದಕ್ಕೆ ಕೋಪಗೊಂಡು ಮಲಗೊಕ್ಕೆ ಹೊರಡುತ್ತಿದ್ದ, ಆಗ ನೀ ಅವನಿಗೆ ಕಂಡೂ ಕಾಣದಂತೆ ನನ್ನ ಕೆನ್ನೆಗೆ ಮುತ್ತಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಗಲ್ಲ ಕೆಂಪು-ಕೆಂಪಾದಾಗ ನೀ ನನ್ನ ಬರಸೆಳೆದು ಇನ್ನೊದು ಮುತ್ತಿಟ್ಟು ನಿನ್ನೆದೆಯೊಳಗೆ ನನ್ನ ತುಂಬಿಸಿಕೊಂಡು ನಾ ಕರಗಿಹೊದಾಗ ಆ ಮರದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ್ತಿದ್ದ ಜೋಡಿ ಹಕ್ಕಿಗಳು ನಮ್ಮನ್ನೇ ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದನ್ನು ನೀ ತಾಳಲಾರದೆ ಅದಕ್ಕೆ ಕಲ್ಲೆಸೆದು ನನ್ನ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಕನ್ನ ಹಾಕಿದ್ದನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಒಳಗೊಳಗೇ ನಗುತ್ತಿದ್ದೀನಿ ಸಂಜು.
ನಿನ್ನೊಡನ್ನಿದ್ದಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಅದೇನೋ ಲಜ್ಜೆ ಖುಷಿ ಒಲವು ಎಲ್ಲವೂ ದಡ ದಾಟಿ ನಿನ್ನೊಲವಿನ ಊರಿನೆಡೆಗೆ ಹರಿಯತೊಡಗಿತ್ತು. ನೀನು ನನ್ನ ನೀಲ ಕೇಶದ ತುದಿಯನ್ನಿಡಿದು ನಿನ್ನ ಮುದ್ದು-ಮುದ್ದಾದ ಕೈಬೆರಳುಗಳ ನಡುವೆ ಹೆಣೆದಿದ್ದ ಜಡೆಯನ್ನಿಡಿದು ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನನಗೆನೇನೋ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತು . ನಿನ್ನ ಕೈಬೆರಳುಗಳ ನಡುವೆ ನನ್ನ ಕೈ ಬೆರಳುಗಳ ಹೆಣೆದು ಕೊರಳಿಗೆ ಹಾರ ಹಾಕಿದಾಗ ಈಗಾಲೇ ನಿನ್ನೆಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಮದುವೆ ಆಗಿ ಬಿಡೋಣ ಎಂದನಿಸಿ, ನನ್ನ ಮಂಕುಬುದ್ದಿಗೆ ನಾನೇ ತುಂಟ ನಗೆ ಬೀರಿ  ತಲೆ ಚಚ್ಚಿಕೊಂಡು ನಿನಗೆ ಮುತ್ತಿಟ್ಟಾಗ ನಿನ್ನ ಕಚಗುಳಿಯಿಡುವ ಮೀಸೆ ನನ್ನ ಕೆಣಕಿದ್ದನ್ನು ನೆನೆಯುತ್ತಾ ನಾಚಿ ನೀರಾಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ..ಸಂಜು ಬೇಗ ಬಂದು ನನ್ನ ಕುಡಿದುಬಿಡು, ಇಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ಹರಿದು ಹೋಗಿಬಿಡುತ್ತೇನೆ .

ನಿನ್ನೆದೆಗೆ ನನ್ನ ತಲೆಯೊತ್ತಿ ಮಲಗಿದ್ದಾಗ  ನಿನ್ನ ತುಂಟ ಹೃದಯ ಇದೆಯಲ್ವಾ, ಅದು ನನ್ನ ಏನೇನೋ ಕೇಳಿ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು..ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ನಿನ್ನ ಬಿಸಿ ಉಸಿರು ನನ್ನ ಮುಂಗುರುಳಿಗೆ ತಾಗಿ ಅದು ನನ್ನ ಗಲ್ಲವ ಮುತ್ತಿಡುತ್ತಿತ್ತು. ನಿನ್ನ ಹಿತವಾದ ಸನಿಹ ಅದರೊಡನೆ ನನ್ನ ತಲೆ ನೇವರಿಸುವ ನಿನ್ನ ಕೈ ಇವೆಲ್ಲವ ನಡುವೆ ಮೌನ ಸಂಭಾಷಣೆಯು ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು ಅದೆಂತಹ ಮಧುರ ಕ್ಷಣಗಳು ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಮನ ತುಂಬಿತ್ತು. ನೀ ಹೊರಡೋಣ ಎಂದಾಗ ಏಳಲೂ ಆಗದೆ, ಏನೋ ಹೃದಯ ತುಂಬಿ ಬಂದು ನನ್ನ ಕಣ್ಣಾಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಮುತ್ತಿನ ಬಿಂದುಗಳು ಹೋರಾಡಲಾಗದೆ ನನ್ನ ಗಲ್ಲದ ಹಾದಿ ಹಿಡಿದಾಗ ನೀ ಅವಕ್ಕೆ ಮುತ್ತಿಟ್ಟು ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲೇ ಮುದ್ದು-ಮುದ್ದಾಗಿ ನನಗೆ ಧೈರ್ಯ-ಆಶ್ವಾಸನೆ ಕೊಟ್ಟು ನನ್ನ ಕೈಯೊಳಗೆ ನಿನ್ನ ಕೈಯನಿಟ್ಟು   ಅದಕೊಂದು ಸಿಹಿಯಾದ ಮುತ್ತನಿಟ್ಟು  ಕಳಿಸಿದ್ದನ್ನು ಇಗಲೂ ನೆನೆಸಿಕೊಂಡು ಯಾವುದೋ ಮೋಡದ ಮರೆಯಲಿ ನಿಂತು ನಗುತ್ತಿರುವೆ ಸಂಜು. ಹೇಳು, ಮತ್ಯಾವಾಗ ಬರ್ತಿಯಾ…ನಿನ್ನವಳ ನೋಡಲು? ಕದ್ದು-ಕದ್ದು ನನಗೆ ಮುತ್ತನಿಡಲು? ನಿನ್ನ ಬಾಹುಗಳಲಿ ನನ್ನ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳಲು?
………….ಕಾಯುತ್ತಿರುವೆ ಸಂಜು……………..

ಜ್ಯೋತಿ

ಫೆಬ್ರವರಿ 3, 2009

candle41

ಅವಳೆದೆಯಲಿ ಅವನಿಗಾಗಿ
ಹಚ್ಚಿರುವ ದೀಪವು ಉರಿಯುತಿಹುದು
ಅವನಿಲ್ಲವಾದರೂ…
ಉರಿಯುವಳು ಬತ್ತಿಯಾಗಿ
ಎಣ್ಣೆ ಮುಗಿಯುವವರೆಗೆ ಅವನ
ನೆನಪಲ್ಲಾದರೂ..

ಮನದ ದುಗುಡವನ್ನೆಲ್ಲ ಒಂದೆಡೆಗೆ ಬಚ್ಚ್ಚಿಟ್ಟು ಬಂದಿರುವೆ.. ನಿನ್ನ ಮದುವೆಗೆಂದು.. ನಿನಗೆ ಹರಸಲೆಂದು…

ಜನವರಿ 20, 2009

pic14

ಚಿನ್ನು..ನೋಡು ರೆಡಿ ಆಗ್ತಿದ್ದೇನೆ ನಿನ್ನ ಮದುವೆಗೆ ಬರಲೆಂದೇ..ನೀ ಕೊಡಿಸಿದ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನೇ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ ಹೇಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಹೇಳುತ್ತಿಯ? ನಿನಗೆ ಮಾಡಿದ್ದ ಪ್ರಮಾಣನ ಉಳಿಸಿಕೊಲ್ಲೋದಕ್ಕೊಸ್ಕರ ನನ್ನ ಮನದ ದುಗುಡವನ್ನೆಲ್ಲ ಬಚ್ಚ್ಚಿಟ್ಟು ಬರಲು ತಯಾರಿದ್ದೇನೆ..ಚಿನ್ನು.. ಯಾವಗಲೂ ನಾನು ಕನ್ನಡಿ ಮುಂದೆ ಬಂದು ನಿಂತರೆ ಸಾಕು ನನ್ನ ನಾಚಿ ನೀರಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ನೀನು ನಿನ್ನ ಕಲ್ಪನೆಗಳು. ಇಂದು ಯಾಕೋ ನೀ ಇಲ್ಲದೆ ವ್ಯತೆಯೇ ತುಂಬಿದೆಯಲ್ಲ..ಪ್ರತಿ ನಿತ್ಯ ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಮೊಗವ ನೋಡಿದರೆ ಅರಳಿನಿಂತಿರುತ್ತಿತ್ತು ಇಂದು ನೊಡುತ್ತಿದ್ದರೆಯಾಕೋ ಮೊಗ,ಮನಸ್ಸೆಲ್ಲ ಬಾಡಿ ಹೋಗಿದೆ ಅಂತ ಅನಿಸುತಿಹುದು..ನಿನಗೆ ಗೊತ್ತ ರಾತ್ರಿ ಎಲ್ಲ ನನ್ನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ನಿದ್ರೆ ಹತ್ತಲೇ ಇಲ್ಲ..ಅದೆಷ್ಟು ಅತ್ತೇನೋ ನಿನಗಾಗಿ..ಅದಕ್ಕೆ ಆ ಕಣ್ಣ ಹನಿಗಳೇ ಸಾಕ್ಷಿ ..!!

ನಾನು ಇಂದು ನನ್ನ ಗೆಳತಿಯೊಡನೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ನಿನ್ನ ಮದುವೆಗೆಂದು! ಮನದಲ್ಲಿ ಸಾಗರದಷ್ಟು ನೋವಿದ್ದರೂ ಎಲ್ಲವೂ ನುಂಗಿ ಬಸ್ ಹತ್ತಿ ಹೊರಟೆ ಬಿಟ್ಟೆ..ಆ ಬಸ್ ಬಂದು ನಿಂತಿದ್ದು ನಿನ್ನ  ಮದುವೆ ನಡೆಯುವ ಛತ್ರದ ಎದುರು..ಅಲ್ಲಿವರೆಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಧೈರ್ಯದಿಂದಿದ್ದ ನನಗೆ ಭಯ ಶುರುವಾಯಿತು..ಬಸ್ ಇಳಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ವಾಲಗದ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಸಿತು ನನ್ನದನ್ನ ನನ್ನ  ಚಿನ್ನುವನ್ನ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಕ್ಷಣಗಳು ಹತ್ತಿರವಾಗುತ್ತಿದೆಯಲ್ಲ ಎಂಬ ವೇದನೆಯ ಹೊತ್ತು ಕಾಲೆಳೆದು ನಡೆದೇ ಮುಂದೆ..

ಇನ್ನೇನು ಮದುವೆ ಮನೆಗೆ ಕಾಲಿಡಬೇಕು ಅನ್ನೋಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ್ನ ಹಾಗು ನಿನ್ನ ಭಾವಿ ಪತ್ನಿಯ ಹೆಸರಿರುವ ಫಲಕ ಕಾಣಿಸಿತು..ನಾನು ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ದಿನ ನಿನ್ನ ಹೆಸರಿನೊಡನೆ ನನ್ನ ಹೆಸರ ಫಲಕ ಹೀಗೆ ತೂಗಬಹುದೆಂದು ಆದರೆ ಆ ಆಶಾಗೋಪುರ ಇಂದು ಕುಸಿದು ಬಿದ್ದಿದೆ..ಅದನ್ನೂ ಸಹಿಸಿ ಮುಂದೆ ನಡೆದೇ ಮದುವೆ ಮನೆಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟೆ ಎದುರಿಗೇ ಹಸೆಮಣೆಯ ಮೇಲೆ ನೀ ನಗುತ ಕುಳಿತಿದ್ದೆ ನಿನ್ನ ಮುಂದಾಗುವ  ಒಡತಿಯೊಡನೆ..ಏನೋ ಹಿಂಸೆ ಕಳವಳ ನನ್ನ  ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು  ಚಿನ್ನು..ಮನದಲ್ಲೇ ಸಂಭಾಷಣೆ ಶುರುವಾಗಿತ್ತು..ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದೆ ಚಿನ್ನು ..ನೀ ನನಗೆ ತಾಳಿ ಕಟ್ಟಬಹುದಿತ್ತಲ್ಲವೆ? ಹೀಗೆ ನೂರಾರು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರವಿಲ್ಲದೆ ನಿನ್ನ ನೋಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತೆ..ನನ್ನ ಮನದಲ್ಲಿ ಸ್ಮಶಾನ ಮೌನವಡಗಿ ಕುಳಿತಿತ್ತು..ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ಬಂದರು ಒತ್ತಿಟ್ಟು ಕುಳಿತಿರುವೆ ನಿನಗಾಗಿ!ನನ್ನ ಗೆಳತಿಯ ಕೈ ಹಿಡಿದೆ ಕುಳಿತಿದ್ದೆ.. ಏನು ಮಾತನಾಡಲೂ ತೋಚುತ್ತಿಲ್ಲ ಬರಿ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳೇ..ಇಷ್ಟು ದಿನ ನೀ ಪ್ರೀತಿಸಿದ್ದು ನಿನ್ನ ಮದುವೆಯ ನಾನು ಕಣ್ಣು ತುಂಬಾ ನೋಡಲೆಂದೇ? ನಿನ್ನೊಡನೆ ಕಳೆದ ಸವಿ ಕ್ಷಣಗಳು ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಬಂದು ಹಿಮ್ಸಿಸುತ್ತಿದೆ..ಆದರೂ ನಿನಗೆ ಮಾಡಿದ ಪ್ರಮಾಣವ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಎಲ್ಲವೂ ಸಹಿಸಿ ಕುಳಿತಿದ್ದೇನೆ..ನೋಡ ನೋಡುತ್ತಲೇ ಯಾವುದೊ ಶುಭ ಗಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ ನೀ ಅವಳಿಗೆ ತಾಳಿ ಕಟ್ಟುಬಿಟ್ಟೆ ..ಆ ತಾಳಿ ಕಟ್ಟುವಾಗ ಒಮ್ಮೆ ನಿನ್ನ ಮನಸಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಏನಾದರೂ ಯೋಚನೆ ಬಂದಿತೇ? ಅದೆಷ್ಟು ಕುಶಿ ಇಂದ ಇದ್ದೀಯ ಚಿನ್ನು..ಒಂದು ಕಡೆ ನನಗೆ ನೀ ಕುಶಿ ಇಂದಿರುವೆ ಎಂಬ ಕುಶಿ ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ..ನಿನ್ನ ಕಳೆದುಕೊಲ್ಲುವೆನೆಂಬ ನೋವು..ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು..ಎಲ್ಲರೂ ಮುಯ್ಯಿ ಕೊಡಲು ಸ್ಟೇಜ್ ಹತ್ತಿರ ಸಾಗತೊಡಗಿದರು..ನನಗೆ ಮೈ ಮೇಲೆ ಪ್ರಜ್ಞೆಯೇ ಇರಲಿಲ್ಲ ವೆಂಬಂತೆ ಇದ್ದೆ..ಯಾಕೋ ನಿನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಕೈ ಕಾಲು ನಡುಕ ಶುರುವಾಯಿತು..ಅದು ಮೊದಲ ಅನುಭವ..ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಎಂದು ಅಷ್ಟು ನೋವಿನಾಳಕ್ಕೆ ನಾನು ಹೋಗಿರಲಿಲ್ಲ..ಇದೆ ಮೊದಲ ಬಾರಿ..ಈ ರೀತಿಯಾದ ಹಿಂಸೆ ಶುರುವಾಯಿತು.. ಆಗಲಾದರೂ ನೀ ನನ್ನ ಕನ್ನುಗಲೊಡನೆ ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳ ಬೇರೆಸುವೆಯೇನೋ ಎಂಬ ಪುಟ್ಟ ಆಸೆಯ ಹೊತ್ತು ನಿನ್ನನ್ನೇ ನನ್ನೆರಡೂ ಕಣ್ಣುಗಳಲಿ ಮುಗ್ಧತೆ ಇಂದ ನೋಡತೊಡಗಿದೆ..ಮೊದಲು ನನ್ನ ಕಂಬನಿಗಳು ಹರಿಯತೋದಗಿದರೆ ಮುತ್ತಿಟ್ಟು ಒರೆಸುತ್ತಿದ್ದ ನೀನು ಇಂದು ನಾ ಕಂಬನಿಗೈದರೂ ಕಂಡೂ ಕಾಣದವನಂತೆ ನಗುತ್ತಿದ್ದಿಯ ..ಯಾಕೆ ಅಂತ ಕೇಳಬಹುದೇ ? ನಿನಗಾಗಿ  ನಾನೇ ಕೈಯ್ಯಾರೆ ಬಿಡಿಸಿರುವ ಕಲಾಗುಚ್ಚವ ತಂದಿದ್ದೇನೆ ಉಡುಗೊರೆಯಾಗಿ ನೀಡಲು..ಅದರಲ್ಲಿ ಅದೆಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿ ತುಂಬಿ ಬಿಡಿಸಿದ್ದೇನೆ ಎಂಬುದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತು! ಸಾದ್ಯವಾದರೆ ನೀನು ಅದನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸು ..ಅಂತು ಇಂತೂ ನಾ ನಿಂತಿದ್ದ ಸಾಲು ನಿನ್ನ ಸನಿಹಕ್ಕೆ ಬಂದೆ ಬಿಟ್ಟಿತು..ಮನದ ದುಗುಡವು ಲಾವರಸದಂತೆ ಚಿಮ್ಮಲೆ ಬೇಕಾದ ಕ್ಷಣ….. ಹತ್ತಿರವಾಗುತ್ತಿತ್ತು..ನಿನಗೆ ಹರಸೋಣ ಎಂದರೂ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಮಾತುಗಳು ಹೊರಡುತ್ತಿಲ್ಲ..ತುಟಿಗಳೇನೋ ಆಡುತ್ತಿದ್ದವು ಆದರೆ ಸ್ವರವೆಲ್ಲೋ ಮಾಯವಾಗಿ ಹೋಗಿತ್ತು.. ನಿನ್ನ ಕೈಗೆ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಉಡುಗೊರೆಯ ಇತ್ತು.. ಇಟ್ಟ ಮುಂದಿನ ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲೇ ಲಾವರಸವು(ನೋವು) ಭೋರ್ಗರೆಯತೊಡಗಿತು..ಕೈ ಕಾಲುಗಳೋ  ಇನ್ನು ನಡುಗುತಲಿದ್ದವು.. ನಿನ್ನ ಹಿಂದೆ ಸಹಾ ತಿರುಗಿ ನೋಡದೆ ಹೊರಟೆ..ಅಂತಹ ಭಯಂಕರ ಯಾತನೆ..ನನ್ನ ಗೆಳತಿ ಊಟದ ಕೊಠಡಿಗೆ ಕರೆಧೋಯ್ದಳು ಎಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದು ಅವರು ಎಲೆ ಹಾಕಲು ಬಂದಾಗಲೇ..ನಾನು ಯಾವುದೋ ತೀಕ್ಷ್ನತೆಯಲ್ಲಿ ಅಂದಕಾರದಲ್ಲಿ ತಲ್ಲಿನಳಾಗಿ ಹೋಗಿದ್ದೆ..ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿದ್ದೂ ಇಷ್ಟೇ ನನ್ನ ಗೆಳತಿ ಊಟ ಮಡಿ ನನ್ನ ಎಚ್ಹರಿಸಿದಾಗ ಎಲೆಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಏನಿತ್ತು ಹೋಗಿದ್ದರೋ ಅದೆಲ್ಲವೂ ಚಾಚು ತಪ್ಪದೆ ಅಲ್ಲೇ ಕುಳಿತು ನಗುತ್ತಿದ್ದವು.. ನನ್ನ ವ್ಯತೆ ಅದಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ತಿಳಿದೀತು ..ಅಲ್ಲವೆ ಚಿನ್ನು? ಕೈ ತೊಳೆದು..ತಾಮ್ಬೂಲವ ಹೊತ್ತು..ನೋಡಿದವರಿಗೆ ಕಿರು ನಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಮದುವೆ ಮನೆ ಇಂದ ಹೊರಗೆ ನಡೆದಾಗ ಏನೋ ಅತ್ಯಮೂಲ್ಯವಾದದ್ದನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಅನುಭವ..!!ಎಲ್ಲವೂ ಮರೆಯಾಗಿ ಮರುಭೂಮಿಯಾಗಿತ್ತು ಮನಸ್ಸು..ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಉದುರಿದ ಎಲೆಗಳು ಹುಡುಕಿದರೂ ಕಾಣದ ನೆರಳು ನನ್ನ ಕಾಡತೊಡಗಿತ್ತು..ಬರಿ ಮೌನ ಮೌನ ಮೌನ ಅಷ್ಟೇ! ನಾನು ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಬಚ್ಚಿಟ್ಟು ಬಂದಿದ್ದ ದುಗುದವನ್ನೆಲ್ಲ ತೆಗೆದು ನೋಡತೊಡಗಿದೆ..ಆಗ ಅರಳಿ ನಿಂತಿದ್ದ ನನ್ನ ಸ್ವಾತಿಮುತ್ತು(ಪ್ರೀತಿ) ಬಾಡತೊಡಗಿತ್ತು..ಚಿನ್ನ ನಿನ್ನು ಮರೆಯಲಾಗದಲ್ಲ….ಏನು ಮಾಡಲಿ ನಾನು..ಹೇಳು..

ಇಂತಿ ನಿನ್ನ..
ಕ್ಷಮಿಸು….ಇನ್ನೆಂದೂ ನಿನ್ನವಳಲ್ಲದ…
ಮುದುಡಿರುವ ಜೀವ

ಆ ಪುಟ್ಟ ಕಂದಮ್ಮಳ ಕೂಗು ಹೊರಸೂಸಿದಾಗ

ಜನವರಿ 18, 2009

baby

ಅದೊಂದು ಶುಭದಿನ, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ಆತುರಾತುರವಾಗಿ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋಗಲು ತಯಾರಿ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ತಕ್ಷಣ ಫೋನ್ ಬಾ ಬಾ ಎಂದು ಕರೆಯತೊಡಗಿತ್ತು…ಆ ತರಾತುರಿಯಲ್ಲಿ ಓಡಿ  ಬಂದು ಹಲೋ ಎಂದೆ, ಆ ಕಡೆಯಿಂದ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಅಕ್ಕ ಸಂಜನಾ(ಅಕ್ಕ ಅಂದರೆ ನನ್ ಕಸಿನ್) ಶುಭಾಸಮಾಚಾರವ ನಮ್ಮಲ್ಲಿಗೆ  ಚೆಲ್ಲಲು ಕರೆಮಾದಿದ್ದಳು. ಅಕ್ಕನ ಫೋನ್ ಬಂದಿದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಅವಳಿಗೆ ಮಾತನಾಡಲು ಬಿಡದೆ ನೂರೆಂಟು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಸುರಿಮಳೆಯನ್ನೇ ಸುರಿದುಬಿಟ್ಟೆ…ಅಷ್ಟು ಕುಶಿಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು ನನಗೆ..ಸ್ವಲ್ಪ ಕ್ಷಣಗಳ ನಂತರ ನಾನು ಅವಳಿಗೆ ಮಾತನಾಡಲು ಬಿಟ್ಟೆ..ಅವಳು ಹೇಳಿದಳು..” ನಾನು ಗರ್ಭಿಣಿ ನನಗೆ ಮೂರು ತಿಂಗಳು.. ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಹೊಸ ಕಂದಮ್ಮ ಬರುತ್ತೆ ” ಅಂತ..ಹೇಳಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾತಾಡಿ ಫೋನ್ ಇಟ್ಟಳು..ನಾನು ತಕ್ಷಣ ಅಂಗಳದಿಂದ ಅಡಿಗೆಮನೆಗೆ ಧಾವಿಸಿ ಅಮ್ಮನಲ್ಲಿಗೆ ಶುಭ ಸಂದೇಶವ ನೀಡಿ, ರೂಮಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಕೆಲಸದಲ್ಲೇ ಮುಳುಗಿಹೋಗಿದ್ದ ನನ್ನ ತಂದೆಗೆ ಕೂಡ ತಿಳಿಸಿ ನಾನು ನಲಿದಾಡುವಷ್ಟರಲ್ಲೇ  ಹೊತ್ತಾಗಿತ್ತು. ಆತುರಾತುರವಾಗಿ ಅರ್ಧಂಬರ್ಧ ತಿಂಡಿ ತಿಂದು ಕಾಲೇಜಿಗೆ   ಹೊರಟೆ. ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರ ಬಳಿ ನನಗಾದ ಸಂತೋಷವ ತಿಳಿಸುವವರೆಗೂ ಕಾಯಲು ಕಷ್ಟ ಅನಿಸಿತು ನನಗೆ! ಅಕ್ಕ ಇದ್ದುದು ಬಹು ದೂರದ ಊರಿನಲ್ಲಿ ..!!! ನಾವು ಅವಳನ್ನು ನೋಡಲಿಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಂತೂ ಅಸಾದ್ಯ! ಹಾಗಾಗಿ ಅವಳ ಮಾತು ಅವಳ ಕೋಗಿಲೆಯ ಧ್ವನಿ, ಅವಳ ಮುಗ್ಧತೆಯ ನಗು ಇಷ್ಟರಲ್ಲೇ ತೃಪ್ತಿ ಪಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಎಷ್ಟೋ ಸಾರಿ ಅವಳಿರುವ ಊರಿಗೆ ಯಾರಾದರೂ ನಮಗೆ  ತಿಳಿದ ನೆಂಟರು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ತಿಳಿದರೆ ಸಾಕು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಭ್ರಮದ ವಾತವರಣ..ಬಾಣಲೆಗಳ ತಿಂಡಿ.. ಅಂದರೆ ಚಕ್ಕುಲಿ ಕಜ್ಜಾಯ ಕೋಡುಬಳೆ..ಜೊತೆಗೆ ತಂಬಿಟ್ಟು ಹೀಗೆ ನೂರೆಂಟು ತಿಂಡಿಗಳಿಗೆ ಸಿಹಿ ಕಾರದ ಜೊತೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿನೂ ಸೇರಿಸಿ ಮಾಡಿ  ಕಳಿಸಿದೆವು. ಅವಳು ಅಷ್ಟೇ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮುದ್ದಿನ ಕಂದಮ್ಮನ ಬಗ್ಗೆ ನೂರೆಂಟು ಆಸೆ-ಕನಸುಗಳ ಹೊತ್ತು ಕುಳಿತಿರುವಾಗ ಎದುರಿಗೆ ರುಚಿ-ರುಚಿಯಾದ ಎಲ್ಲ ತಿಂಡಿಗಳು ತಲುಪಿದ ತಕ್ಷಣ ಸಹಜವಾದ ಬಸುರಿ ಬಯಕೆಗಳು ಅರಳ ತೊಡಗಿದವು  ?? ಅದೂ ಬೇರೆ ತನ್ನ ತವರಿಂದ ಬಂದಿರುವ ವಿಧವಿಧವಾದ ತರತರನಾದ ತಿಂಡಿಗಳು ನೋಡಿ ಅವಳಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಆನಂದವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ, ಅಲ್ಲವೇ? ಹಾಗೂ ಹೀಗೂ ನೋಡು ನೋಡುತ್ತಲೇ.. ಅವಳು ಒಂಬತ್ತು ತಿಂಗಳಿಗೆ ಕಾಲಿರಿಸಿದಳು .ನಾವೆಲ್ಲಾ ಅವಳ ಮನೆಗೆ ಹೋದೆವು..

ನನ್ನಕ್ಕನಿಗೋ.. ಎಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಭಯ, ಹೆದರಿಕೆ ಒಂದೆಡೆ..! ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಎಂದೂ ಕಾಣದಿರುವ, ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಮಗುವ ತನ್ನೆರಡೂ ಕಂಗಳಲ್ಲಿ ನೋಡಿ ಅದನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವಾಸೆ ಈ ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳು ಗರಿಬಿಚ್ಚಿ ಕುಣಿದಿತ್ತು ! ಹಾಗೂ-ಹೀಗೂ ತಡೆಯಲಾರದ ನೋವನ್ನು ನುಂಗಿ ಆ ಮುದ್ದು ಪುಟ್ಟ ಲಕ್ಷ್ಮಿಗೆ ಶುಭ ಶುಕ್ರವಾರದಂದು ಜನುಮ ನೀಡಿದಳು…[:)]ಇತ್ತ ಆ ಕಂದಮ್ಮಳ ಕೂಗು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೆ ಅಜ್ಜಿ ತಾತಗೆ ಸಂತೋಷದ ಕಣ್ಣೇರು ತುಂಬಿ ತುಳುಕುತ್ತಿತ್ತು..ನಮ್ಮಮನೆಯವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಹಾಲು ಕುಡಿದಷ್ಟು ಸಂತೋಷವಾಯಿತು ಅವರು ತಕ್ಷಣ ಎಲ್ಲರಿಗೂ  ಶುಭಸಂದೆಶವ ನೀಡಿದರು.ನಮಗೋ ನಿಲ್ಲಲಾಗಲಿಲ್ಲ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ನವಿಲಂತೆ ಕುಣಿದಾಡುತ್ತಿತ್ತು.. ಮನಸಲ್ಲೇ ಸ್ವಚ್ಚ್ಹಂದವಾದ ಝರಿಯು ಹರಿಯತೊಡಗಿತ್ತು.. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲು ಸಂತೋಷ ಸಂಭ್ರಮ ..ಬೇರೇನೂ ಇಲ್ಲದಾಗಿತ್ತು…

ನನ್ನ ಅಕ್ಕನಿಗೆ ಅಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ನೋವು,ಭಯ, ಅಂಜಿಕೆ ಆ ಮಗುವನ್ನು ನೋಡಿದ, ಅದರ ಕೂಗನ್ನು ಕೇಳಿದ, ಅದ್ರ ಸ್ಪರ್ಶವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ ಕೂಡಲೇ ಎಲ್ಲವೂ ಕರಗಿ .. ಪ್ರೀತಿ, ವಾತ್ಸಲ್ಯ, ಮಮತೆಗಳು ಸಾಗರವಾಗಿ ಹರಿಯ ತೊಡಗಿತು.ಅದೆಷ್ಟು ಮುಗ್ಧತೆ ಆ ಮಗುವಲ್ಲಿ!! ಪಿಳಿ ಪಿಳಿ ಕಣ್ಣಗಳು.. ಪುಟ್ಟ-ಪುಟ್ಟದಾದ ಬೆರಳುಗಳು.. ಮುದ್ಹಾಧ ನಗೆ…ಚಂದಿರನಂತ ಮೊಗ….ಮೂಖದಲ್ಲಿ ಆಗಾಗ ನೀಡುವ ಮಂದಹಾಸ …ಪೂರ್ಣ ಚಂದಿರನಂತೆ…ಇತ್ತು ಆ ಪುಟ್ಟ ಕೂಸು..ಪಾಪ ಏನೂ ತಿಳಿಯದ ಆ ಪುಟ್ಟ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಎಲ್ಲರ ಕೈಗಳಲ್ಲೂ  ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು .. ಎಲ್ಲರ ಪ್ರೀತಿಯ ಗಳಿಸಿದ ವಿಜಯದ ನಗೂಬೇರೆ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಳು ಆಗಾಗ..ಇತ್ತ ನನ್ನ ಭಾವನಿಗಂತೂ ಎಲ್ಲಿಲದ ಕುಶಿ..ಒಂದೆಡೆ ದೇವರಿಗೆ ನಮನಗಳನ್ನುಸಲ್ಲಿಸಿ..ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಧನ್ಯತೆ ತುಂಬಿರುವ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಅಕ್ಕನಿಗೆ ಪ್ರೀತಿ ನೀಡಿ ಮಗುವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ..ಅದರ ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಬೆರಳ ನಡುವೆ ಬೆರಳ ಸೇರಿಸಿ..ಅದರ ಮೊಗಕ್ಕೊಂದು ಮುತ್ತನಿಟ್ಟು..ಮೈಮರೆತೆ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ..ಇಲ್ಲಿ ಅಜ್ಜಿ ತಾತಂದರಿಗಂತೂ ಸಂತೋಷದ ಕಣ್ಣೇರು..ಅಂತ ಮುದ್ದು ಕೂಸು ಅದು..ಅಬ್ಬಃ ಎಂತಹ ಅನುಭವವಲ್ಲವೇ? ಇಂತಹ ಶುಭ ಸಂಭ್ರಮವ ತಂದುಕೊಟ್ಟ ಆ ಪುಟ್ಟ ಲಕ್ಷ್ಮಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಲಿ ಎಂದು ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಹಾರೈಸೋಣ ಅಲ್ಲವೇ??

ಆ ಪುಟ್ಟ ಕಂದಮ್ಮಳ ಕೂಗು ಹೊರಸೂಸಿದ್ದು ಎಷ್ಟೆಲ್ಲ ಹೃದಯಗಳಿಗೆ ಕುಶಿ ನೀಡಿತು.. ಈ ಕುಶಿ ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಚಿರಕಾಲ ಉಳಿಯಲಿ ಎಂದು ಬಯಸುವೆ…………………………….!

ನನ್ನದೊಂದು ಆಸೆ…

ಜನವರಿ 11, 2009

ಜೀವನೋದಯದ ಪುಟಗಳನು
ಹಿಂದೆಗೆ ತಿರುವಿದಂತೆಲ್ಲ ಕಂಡದ್ದು
ನೆನಪಿನ ಸ್ವಪ್ನಗಳೇ
ಆಸೆಯ ಬೆಳದಿಂಗಳೇ
ಭಾವನಾಲೋಕದ ಛಾಯೆಯೇ………

ಮರಳಿ ಹೋದದ್ದೆಲ್ಲ ಹೋಯಿತು
ಬರವಸೆ ಹೊತ್ತು ತರುವ
ದಿನಗಳು ಬೆಳೆಯಿತು
ಕಾರ್ಮೋಡದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ
ಮಿಂಚಿತು ನನ್ನೊಂದು ಆಸೆ …..!!
ನನ್ನ್ನದೊಂದೇ ಒಂದು ಆಸೆ…….!!!!!

l11

ನೆನಪುಗಳು

ಜನವರಿ 10, 2009

ನಿನ್ನಳಿದುಳಿದ  ನೆನಪುಗಳ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ
ಬೆಚ್ಹಗೆ ಮಲಗಿರುವೆ ನಾನು ಇಂದು
ಯೋಚಿಸುತಲಿ..
ದೂರ ತೀರದಲಿ ಬಿಟ್ಟು
ಹೋದೆ ಏಕೆ ಎಂದು?

ನಿಜವಾದ ಪ್ರೀತಿ ಅಂದರೆ ಇದೇನಾ?

ಜನವರಿ 10, 2009

ಅನಿಸುತಿದೆ ಏಕಿಂದು ಮನಸೆಲ್ಲಾ ಖಾಲಿ ಖಾಲಿ ಎಂದು? ಅರಳಿದ ಹೂನಂತಿದ್ದುದು ಇಂದು ಬಾಡಿದೆ ಎಂದು! ಬರಡು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನೀರಿಲ್ಲದೆ ಬಿದ್ದಿರುವ ಜೀವದಂತೆ ನಾ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ನೀ ಬರುವ ಹಾದಿಯಲ್ಲೇ.. ಆದರಿಂದು ಅನಿಸುತಿದೆ ಮನಸೆಲ್ಲ ಖಾಲಿ ಖಾಲಿ ಎಂದು..!

ಅದೊಂದು ಗಳಿಗೆ ನಾ ನಿತ್ಯ ನಿನ್ನ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ .ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ನೋಡಲೂ ಹೆದರುತ್ತಿತ್ತು     ನನ್ನೀ ಮನಸ್ಸು . ನೀ ಎಂದು ನೋಡುವೆ ಎಂದು ಚಡಪಡಿಸುತ್ತಿತ್ತು ಈ ಮುದ್ದು ಮನಸ್ಸು. ದಿನಾಗಲೂ        ಎದುರು ಬಂದರೂ ನೀ ನನಗೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ  ಆ ಮುದ್ದಾದ ನಗು ನನ್ನನ್ನು ನಾಚುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆ   ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮಿಬರಲ್ಲಿ ಇರಿಸು ಮುರಿಸು ಬಂದದ್ದೇ ಈ ಪ್ರೀತಿ ಬೆಳೆಯಲು ಕಾರಣವಾಯಿತು. ದಿನಗಳೆದಂತೆ  ನೀ ನನ್ನವನಾದೆ. ನಾ ನಿನ್ನ ಮನದ ಒಡತಿಯಾಗಲೇ ಎಂದಾಗ ನೀನಿತ್ತ  ಉತ್ತರ ನನಗೀಗಲೂ ನೆನಪಿದೆ..

ಸತ್ಯ ನಿಷ್ಠೆಯ ನಿನ್ನೀ ಬಾಳು ನಿಜವಾಗಲೂ ಸಾರ್ಥಕ. ನಿನಗಿದ್ದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳೋ ಇಂದು ನಮ್ಮಿಬ್ಬರನ್ನೂ ದೂರಕೆ ಸರಿಸುತಲಿದೆ.

ನೀ ನನ್ನ ಮೇಲಿಟ್ಟ ಪ್ರೀತಿ, ಅಭಿಮಾನ, ಗೌರವ ಗಂಗೆಯಷ್ಟೇ ಪವಿತ್ರವಾದುದು. ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ನಿನ್ನ ನಗು ನೋಡುತ್ತಲೇ ನಾ ಮೈಮರೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ನಿನ್ನ ತೋಳ ತೆಕ್ಕೆಗಳಲ್ಲಿ ನಾ ಗುಬ್ಬಿಮರಿಯಂತೆ ಅವಿತುಕೊಂಡು ಇಡೀ ಪ್ರಪಂಚದ ಸುಖವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಆ ಆಲಿಂಗನದಲ್ಲಿ ನಾ ಕಂಡೆ. ಈಗಲೂ ನೆನಪಿದೆ ಆ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ನನ್ನ ಹೇಗೆ ಕೆಣಕುತ್ತಿತ್ತು ಎಂದು..ಅದು ಈಗಲೂ ಕೆಣಕುತ್ತಿದೆ ನನ್ನನು…..

ತಂಗಾಳಿಯಂತೆ ನಿನ್ನ ಪ್ರೇಮ. ಒಮ್ಮೆಗೇ ಹಾರಿ ಬಂದು ನನ್ನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಸೇರುತ್ತಿದ್ದ ನಿನ್ನ ಮೊಗ ನಿಜವಾಗಲೂ ಆ ಪೂರ್ಣ ಚಂದಿರನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ರೋಮಾಂಚನ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ನಿನ್ನ ನಡೆ -ನುಡಿ ಮುತ್ತಿನಂತದ್ದು. ನಿನ್ನ ಹೃದಯ ಅಮೃತಧಾರೆ.ಆ ದೇವರು ನಿನಗೆ ಕಷ್ಟ ನೀಡಿ ನಿನ್ನ ಮೊಗದಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ದುಃಖದ ಛಾಯೆಯ ಅಡಗಿಸಿದ್ದರು, ಅದನ್ನು ನಾ ಕಂಡೂ ಏನೂ ಮಾಡಲಾಗದೆ ಮೌನಿಯಾದೆ. ಇದೆ ನನ್ನ ಸದಾ ಹಿಂಸಿಸಿದ್ದು ಸಹಾ…

ನನ್ನ ಮಡಿಲಿಗೆ ತುಂಬಿ ಒಂದು ಹನಿ ಕಣ್ಣೀರು ಸಹ ನನ್ನ ಗಲ್ಲದ ಮೇಲೆ ಬೀಳದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡು, ಸಾಗರದಂತಹ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಹರಿಸಿ, ಧೈರ್ಯ, ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸಗಳನ್ನು ನನ್ನ ಎದೆಗೆ ಅಪ್ಪಳಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿ, ಜೀವನದ ಏರಿಳಿತಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿಯುವಂತೆ ಹೇಳಿ, ನಿನ್ನ ಮುಗ್ಧತೆಯ ಒಲವಲ್ಲಿ
ನನ್ನ ಕರಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದ ನನ್ನ ಸರ್ವಸ್ವವೂ ನೀನೆ ನೀನೇನೆ….!!!

ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಒಲವು ಸಂಗಮವಾಗಿ ಅದು ಭೋರ್ಗರೆಯಲ್ಲೂ ತೊಡಗಿತು. ಬರೀ ನೀ ನನ್ನ ಒಳವಾಗದೆ ಬಾಳ ಸಖನಾದೆ,ಧೈರ್ಯ ತುಂಬುವ ಗೆಳೆಯನಾದೆ, ಸರಿ ದಾರೀಲಿ ನಡೆಸುವ ತಂದೆಯಾದೆ. ಆಕಾಶದೆತ್ತರದ ನಿನ್ನ ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಅನನ್ಯವಾದ ಪ್ರೀತಿ ನೀಡಿ ನನ್ನ ಅರ್ದಾಂಗಿಯಾದೆ…

ಆದರೇನು ಮಾಡುವುದು ಎಲ್ಲ ವಿಧಿಬರಹ..ಅನ್ದಾಗಿತ್ತು ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು-ಹೃದಯಗಳ ಮದುವೆ ಈ ಹೃದಯದಂಗಳದಲಿ, ಆದರೆ ಇದನ್ನು ಸಮಾಜ ಒಪ್ಪಿತೇ? ಹಾಗಾಗಿ ಇಂದು ನಾ ನಿನಗಾಗಿಯೇ ಕಾಯುತಿರುವೆನು, ಆ ಮರಗಿಡಗಳ ನಡುವೆ ಹೂವನಿಡಿದು, ಪ್ರೀತಿಯ ಹೂಗೊಂಚಲ ಹೊತ್ತು, ಆದರೇನು ಮಾಡುವುದು ಇಂದು ನಿನ್ನ ಮದುವೆ!ನನ್ನೊಡನೆ ಅಲ್ಲ …ಬೇರೆಯ ಹೆಣ್ಣಿನೊಂದಿಗೆ ! ನೋಯುತ್ತಿದೆ ಮನಸ್ಸು ಕಾಯುತ್ತಿದೆ ಹೃದಯ ನೀ ಎಂದು ಮತ್ತೆ ಬಂದು ನನ್ನ ಹೃದಯದ ಬಾಗಿಲ ತಟ್ಟುವೆ ಎಂದು ….?

ನೀ ಏನಾದರೂ ಆ ದಾರೀಲಿ ಮತ್ತೆ ಬಂದರೆ ಮರೆಯದೆ ನೋಡು ನಾನಲ್ಲಿ ನಿನಗಾಗಿ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಿರುತ್ತೇನೆ   ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು. ಸಿಕ್ಕರೆ ಮರೆಯದೆ ಅದನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೋಗು, ನನ್ನ ಹಾಲಿನಂತಹ ಪ್ರೀತಿಯ ತೊಯ್ದು ಎರಕವ ಹೊಯ್ದು ನೀನದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು. ಈಗಲೂ ಒಂದು ಕತ್ತಲೆ  ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ  ಬೆಳಕನ್ನು ಬಾರದಂತೆ ಮಾಡಿ ಅಳುತ ಕುಳಿತಿರುವೆ ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ…

ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ತಂದೆ ನನ್ನ ಮದುವೆಗೆಂದು ಸಿದ್ಧತೆ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಮದುವೆಯೂ ಆಯಿತು ನಾನು ಅಳುತ್ತ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ನಡೆದೆ..ಅವರು ತಿಳಿದರು ಅದು ತವರು ಮನೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ಬಂದ ಕಣ್ಣೀರು ಎಂದು,ಆದರೆ ಅವರಿಗೇನು ಗೊತ್ತು  ಆ ಕಣ್ಣೀರು ನಿನಗಾಗಿ ಬಂದದ್ದೆಂದು? ಮದುವೆಯಾದರೂ ಈಗೆಲ್ಲಿದೆ ಸುಖ? ಅದಿದ್ದಿದ್ದು ನಿನ್ನೊಡನೆ ಮಾತ್ರ..ಈಗಲೂ ಕಾಯುತಿರುವೆ ಆ ನಿನ್ನ ಮುದ್ದು ಮೊಗವ ನೋಡಿ ನಾಚಲು, ನಿನ್ನ ತೋಳ-ತೆಕ್ಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಯಾಗಲು, ಹೇಳು ಗೆಳೆಯ ನೀನೆಂದು ಬರುವೆ  ನನ್ನ ಎದೆಯ  ಬಾಗಿಲ ತಟ್ಟಲು? ನನ್ನ ಹೃದಯದ ಒಡೆಯನ ಸಿಂಹಾಸನವನೆರಲು?

-ನಿನಗಾಗಿ ಕಾದಿರುವ ನಿನ್ನ ಸರ್ವಸ್ವ..